Προσυνεδριακός Διάλογος ΚΕΔΕ: Εισήγηση Προέδρου Επιτροπής Οικονομικών ΚΕΔΕ Ιωάννη Μουράτογλου

 

                                     Εισήγηση Προέδρου

Επιτροπής Οικονομικών

Ιωάννη Μουράτογλου

Δημοτικού Συμβούλου Έδεσσας 

Προσυνεδριακός Διάλογος

Θεσσαλονίκη, 16 Οκτωβρίου 2024

 

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΤΩΝ ΔΗΜΩΝ

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Τις τελευταίες μέρες, παρακολουθώντας τις πολιτικές εξελίξεις, ξαναθυμήθηκα τους τρεις πυλώνες της δημοκρατίας.

Τον συνδικαλισμό, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το κεντρικό κράτος.

Ο συνδικαλισμός έχει απαξιωθεί. Η κεντρική πολιτική σκηνή προσομοιάζει, όλο και περισσότερο, με το θέατρο του παραλόγου. Τι απομένει όρθιο;

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Μεγάλο το βάρος αλλά μεγάλη και η ευκαιρία.

Το ξέρω. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Οι δυνάμεις του συγκεντρωτικού υδροκεφαλισμού προσπαθούν να κρατήσουν τα προνόμια τους και να απομονώσουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Έχουν την αίσθηση ότι στον 21ο αιώνα μπορούν να μας ξαναγυρίσουν στον «δήμαρχο των σκουπιδιών και του ληξιαρχείου».

Πλανώνται πλάνην οικτράν!

Η ΜΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΚΑΠ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ (2022 ΕΕΤΑΑ)

https://kede.gr/wp-content/uploads/2022/11/%CE%9C%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%B7-%CE%9A%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%BF%CE%BC%CE%AE%CF%82-%CE%9A%CE%91%CE%A0-181122.pdf

Αντιμισθία αιρετού μόνο από ένα αυτοδιοικητικό αξίωμα

 

Επειδή πολλοί ρωτάνε για την συσσώρευση περισσότερων αντιμισθιών από διαφορετικά αυτοδιοικητικά αξιώματα είναι σκόπιμο να διασαφηνίσουμε  την ορθή κατά κανόνα πρακτική ο αιρετός να αμείβεται από ένα μόνο αυτοδιοικητικό αξίωμα. Για παράδειγμα ο Αντιδήμαρχος που είναι και Πρόεδρος ή Αντιπρόεδρος ενός δημοτικού νομικού προσώπου δεν μπορεί να αμείβεται παρά μόνο από ένα αξίωμα είτε αυτό του Αντιδημάρχου του οποίου η αντιμισθία είναι ίση με το 50% του Δημάρχου είτε από εκείνο του Προέδρου που είναι ίση με το 25 % της αντιμισθίας του Δημάρχου.

Πηγή: Dimosnet

Απολαβές αιρετών με περισσότερα αξιώματα και αποζημιώσεις συνεδριάσεων

Οι ΔΕΥΑ σε δυναμικό νέο ξεκίνημα.

Το διακύβευμα της 27^ης Γενικής Συνέλευσης της ΕΔΕΥΑ 

(Χαλκίδα, 10 Ιουνίου 2016)

 Του Δημήτρη Κατσούλη

Στην 27^η Γενική Συνέλευση της Ένωσης Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης (ΕΔΕΥΑ) η οποία συνήλθε την 10^η Ιουνίου στην Χαλκίδα τέθηκαν επί τάπητος κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τις ΔΕΥΑ. Στο επίκεντρο όμως όλων αυτών τέθηκε η ανάγκη όχι απλώς της διασαφήνισης αλλά κυρίως της ανάδειξης με σύγχρονους και δυναμικούς όρους της νομικής φυσιογνωμίας αλλά και της θεσμικής αποστολής των ΔΕΥΑ. Η παρουσία του Υπουργού Εσωτερικών και υψηλόβαθμης συμμετοχής του Ελεγκτικού Συνεδρίου καθώς και η παρουσία των αντίστοιχων  προέδρων των ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ μαρτυρούν την διεύρυνση της εμβέλειας της Ένωσης ΔΕΥΑ και συνεπώς αποτελούν θετική αφετηρία για να αναδειχθεί επιτέλους με σοβαρότητα το διακύβευμα του θεσμού στην σημερινή πολιτική, οικονομική και κοινωνική συγκυρία.

Προέχει πρωτίστως η αναοριοθέτηση του θεσμικού ρόλου των ΔΕΥΑ και η επαναδιατύπωση του νομικού καθεστώτος. Το ισχυρό νομικό υπόβαθρο του ιδρυτικού ν.1069/1980 παρότι αντέχει στον χρόνο χρειάζεται επιβεβαίωση αλλά και εκσυγχρονισμό. Το ειδικό καθεστώς των Δημοτικών Επιχειρήσεων μετά από νομοθετικές επιλογές χειραγώγησης, αποψίλωσης και ισοπέδωσης έχει αλλοιωθεί. Παρότι η αφετηρία του 1980 ήταν δυναμική, σήμερα δεν αρκεί κανείς να κοιτάξει πίσω. Δεν αρκεί να ξαναποκτήσει όσα απώλεσε. Χρειάζεται πρωτίστως να ξανασχεδιάσει κρατώντας ότι θετικό κατακτήθηκε στα 35 χρόνια ύπαρξης του θεσμού.

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε αμφισβητείται η ουσία της αποστολής των ΔΕΥΑ. Η αρμοδιότητα των Δήμων να διαχειρίζονται την ύδρευση και την αποχέτευση. Η αμφισβήτηση έρχεται από τις σειρήνες της ιδιωτικοποίησης στην εκμετάλλευση του κοινωνικού αγαθού του νερού αλλά και από αντιλήψεις ακραίου και άκριτου κρατισμού που δεν μπορούν να διακρίνουν τον δημόσιο χαρακτήρα, την δημοτική διαχείριση και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια λειτουργίας έτσι ώστε να κτίζεται ο ανταποδοτικός χαρακτήρας της υπηρεσίας.

Στην αμφισβήτηση της αποστολής των ΔΕΥΑ συμβάλλει και η εσκεμμένη ή λόγω ασαφούς γνώσης  νομοθετική ισοπέδωση ή μη επαρκής εξειδίκευση της νομικής και διαχειριστικής θέσης των ΔΕΥΑ στο νέο θεσμικό γίγνεσθαι της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο ν. 3852/2010 με μηχανιστικές ισοπεδωτικές επιλογές συσκότισε την ιδιαιτερότητα των ΔΕΥΑ υπάγοντάς τες και αυτές στο μοντέλο εποπτείας που κατέστρωσε για τους Δήμους και τα Δημοτικά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ακολούθησαν οι άλλοι μνημονιακοί νόμοι συμπεριλαμβανομένου του νέου Ενιαίου Μισθολογίου όπου επίσης δεν αναγνώρισαν το ειδικό καθεστώς. Η εφαρμογή τους συσσώρευσε προβλήματα και δεν διευκόλυνε την ανταπόκριση των ΔΕΥΑ στις ιδιαίτερα δυσμενείς συνθήκες της κρίσης. Εάν σε αυτά προστεθεί και η εσφαλμένη πρακτική πολλών διοικήσεων που δεν κατανόησαν την ανάγκη προστασίας του θεσμού καθώς και οι συντεχνιακές αγκυλώσεις διαμορφώθηκε τελικά ένα τοπίο που βαρύνει την προοπτική του θεσμού.

Πολλάκις κουτοπόνηρη η μεταχείριση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης ως «υποζυγίου» των προβλημάτων υποχρηματοδότησης του ΕΣΥ

Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη

Νομικού, τέως Δημάρχου Αυλώνος Ευβοίας

Διάταξη με τίτλο «Κάλυψη εκτάκτων λειτουργικών αναγκών των Δημοσίων Δομών Υγείας από τους ΟΤΑ Α΄ και Β΄ Βαθμού και Νομικών Προσώπων αυτών» προτείνεται με υπουργική τροπολογία στο Σχέδιο Νόμου «Μέτρα για την επιτάχυνση του Κυβερνητικού Έργου και άλλες διατάξεις» το οποίο εισηγείται ο Υπουργός Υγείας. H τροπολογία κατατέθηκε την Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 2016, το απόγευμα, στις 16.15μμ από τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Παναγιώτη Κουρουπλή ως πρώτο υπογράφοντα.

Με τη διάταξη αυτή παρέχεται η «δυνατότητα» στους Δήμους, τις Περιφέρειες και τα Νομικά τους Πρόσωπα να χρηματοδοτούν Νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας και άλλες δημόσιες δομές Υγείας ιδίως για « την κάλυψη άμεσων και απαραίτητων αναγκών για τη διασφάλιση της υγείας των πολιτών και ιδίως ιατρικό υλικό, ιατρικά μηχανήματα, τεχνικά έργα και επισκευές, ενεργειακές ανάγκες-καύσιμα.» Η σχετική απόφαση λαμβάνεται μετά από αίτημα του Διοικητή ή Προέδρου των Δομών Υγείας. Η Απόφαση λαμβάνεται από τον Δήμαρχο ή το Περιφερειάρχη ή τον Πρόεδρο του Δ.Σ. του Νομικού Προσώπου μετά από απόφαση της Οικονομικής Επιτροπής και ως προς τα Νομικά Πρόσωπα με απόφαση του Προέδρου του Νομικού Προσώπου μετά από εισήγηση των οικονομικών του Υπηρεσιών. Η επιχορήγηση αυτή μάλιστα δεν υπόκεινται στον προληπτικό έλεγχο του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Δικαίως τόσο η ΚΕΔΕ όσο και πολλοί αυτοδιοικητικοί εκφράζουν την αντίθεσή τους σε αυτή τη διάταξη. Οι λόγοι είναι αρκετοί και συγκεκριμένοι:

Πρώτον, θα πυροδοτήσει κύμα αιτημάτων χρηματοδότησης με την πίεση τοπικών κοινωνιών εφόσον οι ανάγκες στην υλικοτεχνική υποδομή των Δομών Υγείας καθώς και στον ιατρικό εξοπλισμό είναι τεράστιες λόγω της υποχρηματοδότησης του ΕΣΥ.

Δεύτερον, την τελευταία εξαετία οι πόροι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν συρρικνωθεί και οι Δήμοι και Περιφέρειες αδυνατούν να καλύψουν δικές τους ανάγκες για τις οποίες έχουν αρμοδιότητα. Με ποιους πόρους θα χρηματοδοτήσουν έκτακτες ανάγκες των Νοσοκομείων;

Τρίτον, εφόσον οι πόροι αυτοί θα προέλθουν από τον ισχνό προϋπολογισμό τους ως προς τι ορίζεται ειδική διαδικασία και μάλιστα κατά παρέκκλιση της κείμενης ήδη νομοθεσίας για την οικονομική λειτουργία των Δήμων και Περιφερειών; Για παράδειγμα πως η Απόφαση λαμβάνεται από τον Δήμαρχο ή τον Περιφερειάρχη όταν την ίδια στιγμή όλες οι επιχορηγήσεις (π.χ. σε συλλόγους ή άπορους δημότες κ.λ.π.) χορηγούνται με Απόφαση του οικείου Δημοτικού ή Περιφερειακού Συμβουλίου; Ως προς τι αυτή η παρέκκλιση;

Τέταρτον, για ποιόν λόγο καταστρώνεται παρέκκλιση από τον προληπτικό έλεγχο του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου; Εάν η δαπάνη είναι κανονική και λειτουργική τι έχει να φοβηθεί ο νομοθέτης από τον προληπτικό έλεγχο που, ειρήσθω εν παρόδω, την καθιέρωσή του ζήτησε η ίδια η τοπική αυτοδιοίκηση; Εάν ο προληπτικός έλεγχος θεωρείται εμπόδιο τότε γιατί δεν καταργείται για όλα τα χρηματικά εντάλματα που εκδίδουν οι Δήμοι;

Πέμπτον, Γιατί δεν τίθενται σαφέστερες προϋποθέσεις όπως η προηγούμενη και εγγράφως αποδεδειγμένη αδυναμία του Υπουργείου Υγείας και του Κρατικού Προϋπολογισμού να καλύψουν τις αντίστοιχες κρίσιμες για την λειτουργία των δομών της Υγείας δαπάνες;

Έκτον, Από ποιο Κωδικό του Προϋπολογισμού τους Δήμοι και Περιφέρειες  θα πληρώσουν αυτές τις έκτακτες δαπάνες; Όταν μάλιστα η διαδικασία τροποποίησης του Προϋπολογισμού αλλά και η ανά τρίμηνο διαπίστωση της ισοσκέλισής του καθιστά χρονοβόρα και επισφαλή αυτού τους είδους την χρηματοδότηση;

Έβδομο, μήπως έχει πειστεί το Υπουργείο Υγείας από την εμπειρία του Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας κ. Πολλάκη ο οποίος ως Δήμαρχος από το βήμα Συνεδρίου της ΚΕΔΕ είχε, με ιδιαίτερη έπαρση, μιλήσει για το δεύτερο Ταμείο που είχε στο Δήμο του!!! και φαντάζονται ότι σε όλους τους Δήμους και τις Περιφέρειες συμβαίνει αυτό και ότι υπάρχουν άδηλοι πόροι και εξωθεσμικές διαδικασίες οικονομικής διαχείρισης;

Όλα αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν.

Σε κάθε περίπτωση όμως η συγκεκριμένη προτεινόμενη διάταξη πέραν όλων των άλλων εφόσον δεν συνοδεύεται από μεταφορά αρμοδιότητας και ανάλογη μεταφορά πόρων είναι ευθέως αντίθετη στο άρθρο 102, παρ. 5 του Συντάγματος.

Αποτελεί επίσης μία ευθέως κουτοπόνηρη κίνηση σε βάρος της πολιτικής αυτονομίας της Τοπικής αυτοδιοίκησης στην οποία επιχειρεί να μεταφέρει την αδυναμία του κεντρικού κράτους να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις ανάγκες λειτουργίας των Δομών Υγείας ενώ παράλληλα απομυζά τους πόρους που οι τοπικές κοινωνίες, με την διαρκώς αυξανόμενη φορολογική και εισφορολογική λαίλαπα έχουν δώσει στον κρατικό κορβανά και για την Υγεία.

Το ελάχιστο που μπορεί να γίνει είναι η απόσυρση αυτής της επαίσχυντης τροπολογίας. Αν θέλει το κεντρικό Κράτος να μεταφέρει αρμοδιότητες για την πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια Υγεία στην τοπική αυτοδιοίκηση αυτό να το κάνει σύμφωνα με το Σύνταγμα, δηλαδή να μεταφέρει ταυτόχρονα την αρμοδιότητα και τους αντίστοιχους πόρους αφαιρώντας τους από τον Κρατικό Προϋπολογισμό και μεταφέροντάς τους στους Προϋπολογισμούς των Δήμων και Περιφερειών. Καθαρές Αποφάσεις!!!

Καταργούνται οι διατάξεις του "Καλλικράτη" για την αντιμισθία των αιρετών

Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη

Νομικού, τέως Δημάρχου Αυλώνος

www.dimitriskatsoulis.blogspot.gr

dimitris.katsoulis@hotmail.com

  

Στο άρθρο 22 του Σχεδίου Νόμου «Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, Μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων» που κατατέθηκε στην Βουλή, στην παρ.3 περιλαμβάνεται η ακόλουθη διάταξη; «Η αντιμισθία των Περιφερειαρχών, Αντιπεριφερειαρχών και Προέδρων των Περιφερειακών Συμβουλίων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) δευτέρου βαθμού, καθώς και των Δημάρχων, Αντιδημάρχων και Προέδρων των Δημοτικών Συμβουλίων και Γενικών Γραμματέων των Ο.Τ.Α πρώτου βαθμού καθορίζονται με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης».

Σήμερα η αντιμισθία των αιρετών των Δήμων και των Περιφερειών έχει υποστεί σημαντική μείωση σε σχέση με τα εκείνη που κατέστρωνε ο νόμος 3852/2010. Συγκεκριμένα ο νομοθέτης με το άρθρο 92, παρ.1 έως 3 όριζε ότι:  «1. Οι δήμαρχοι, οι αντιδήμαρχοι και οι πρόεδροι δημοτικών συμβουλίων, λαμβάνουν αντιμισθία η οποία καταβάλλεται από το δήμο. 2. Η αντιμισθία των δημάρχων σε δήμους με πληθυσμό άνω των εκατό χιλιάδων (100.000) κατοίκων είναι ισόποση με το σύνολο των πάσης φύσεως αποδοχών του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου, των δημάρχων των δήμων με πληθυσμό από είκοσι χιλιάδες (20.000) έως εκατό χιλιάδες (100.000) κατοίκους είναι ισόποση με το ογδόντα τοις εκατό (80%) των ανωτέρω αποδοχών και των δημάρχων των δήμων με πληθυσμό κάτω των είκοσι χιλιάδων (20.000) κατοίκων είναι ισόποση με το εξήντα τοις εκατό (60%) των ανωτέρω αποδοχών. 3. Οι αντιδήμαρχοι λαμβάνουν το πενήντα τοις εκατό (50%) της αντιμισθίας που αναλογεί στο δήμαρχο, ενώ οι πρόεδροι των δημοτικών συμβουλίων λαμβάνουν το σαράντα τοις εκατό (40%) αυτής» ενώ με το άρθρο 181, παρ.1 έως 3 όριζε ότι: «1. Οι περιφερειάρχες, οι αντιπεριφερειάρχες, οι πρόεδροι των περιφερειακών συμβουλίων δικαιούνται αντιμισθίας, η οποία καταβάλλεται από την περιφέρεια. 2. Η αντιμισθία του περιφερειάρχη είναι ισόποση με τις κάθε είδους αποδοχές, τα έξοδα παράστασης και τα επιδόματα ή προσαυξήσεις του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου. 3. Στον αντιπεριφερειάρχη και στον πρόεδρο του περιφερειακού συμβουλίου καταβάλλεται αντιμισθία ίση με το εβδομήντα πέντε τοις εκατό (75%) της αντιμισθίας του περιφερειάρχη». Ο νομοθέτης με τις παραπάνω διατάξεις του ν.3852/2010 αναγνωρίζει και καταστρώνει την αντιμισθία των αιρετών των Δήμων και των Περιφερειών με κριτήριο την αντιμισθία του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου, δηλαδή ένα κριτήριο που αντιστοιχεί στο κύρος της ιδιότητας των αιρετών κατά αναλογία με την καταστατική θέση των αιρετών στις Ευρωπαϊκές Χώρες. Είχε προηγηθεί η πρόβλεψη της αντιμισθίας αντί των εξόδων παράστασης με τον Δημοτικό Κώδικα του 2006 (ν.3463/2006).

Πριν από αυτό το 2006 μεν αξίωμα των αιρετών εθεωρείτο άμισθο και ο νόμος προέβλεπε μόνο έξοδα παράστασης τα έξοδα δε καθόριζε με ΚΥΑ των Υπουργών Εσωτερικών και Οικονομικών η εκάστοτε Κυβέρνηση. Κριτήριο ήταν η κλιμάκωση των τακτικών εσόδων των Δήμων.

Βέβαια από το 2010 έως σήμερα στο πλαίσιο των εφαρμοστικών μνημονιακών νόμων και η αντιμισθία του Γενικού Γραμματέα μειώθηκε (κατά 18,88%) αλλά και οι αντιμισθίες των αιρετών, ιδίως της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης μειώθηκαν επιπλέον. Υπολογίζεται ότι την περίοδο 2011-2013 η μείωση ανέρχεται σε 26,99% για τους Δημάρχους και Αντιδημάρχους και 61,57% για τους Προέδρους Δημοτικών Συμβουλίων (βλ. Δημήτρη Κατσούλη: Μελέτη για την Καταστατική Θέση των Αιρετών, ΙΤΑ 2013, σ.91, http://www.ita.org.gr/library/downloads/Docs//meleti%20gia%20tin%20katastatiki%20thei%20tvn%20airetvn.pdf  ).

Έχει επισημανθεί ότι η καθιέρωση της αντιμισθίας αντί των εξόδων παράστασης αποτελούσε θετικό βήμα προς την αναβάθμιση της καταστατικής θέσης των αιρετών της αυτοδιοίκησης ενσωματώνοντας εν προκειμένω, έστω και δειλά, το “ευρωπαϊκό κεκτημένο” της αυτοδιοίκησης και ιδίως τις επιταγές του Ευρωπαϊκού Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας. Η σύνδεση με τον μισθό του Γενικού Γραμματέα ήταν ένα αποδεκτό κριτήριο αν και η ΚΕΔΕ πρόσφατα ζήτησε να αποτελεί κριτήριο η βουλευτική αποζημίωση με το σκεπτικό ότι πρόκειται για όργανα- φορείς άμεσης πολιτικής εντολής, τόσο οι Δήμαρχοι όσο  και οι Περιφερειάρχες.

Με την προτεινόμενη από το Σχέδιο Νόμου ρύθμιση η καταστατική θέση των αιρετών, ως προς την αντιμισθία, ξαναγυρίζει στο προ του 2006 νομικό πλαίσιο. Καταργείται το σταθερό κριτήριο του μισθού του Γενικού Γραμματέα, δεν καθορίζεται άλλο κριτήριο και πλέον θα αποφασίζει γιαυτό η Κυβέρνηση με ΚΥΑ που υπογράφουν οι Υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών, με τον πρώτο πάντως να έχει την πρωτοβουλία. Το πλήγμα στην καταστατική θέση των αιρετών είναι καίριο. Λαμβανομένου υπόψη ότι η καταστατική θέση δεν είναι  σύνοψη προνομίων αλλά θεσμικό πλαίσιο λειτουργικών και οικονομικών ρυθμίσεων που στοχεύουν στην αποτελεσματική άσκηση της αποστολής των αιρετών, το πλήγμα σε αυτήν είναι πλήγμα για την τοπική δημοκρατία.

Εξίσου απαξιωτική για την τοπική δημοκρατία και τους αιρετούς ως φορείς πολιτικής εντολής και μάλιστα άμεσης και αδιαμεσολάβητης είναι η συμπερίληψη της ανωτέρω διάταξη σε άρθρο που ορίζεται ως «καθορισμός αποδοχών ειδικών κατηγοριών» στο μέρος του  Σχεδίου που αναφέρεται στο μισθολόγιο των Δημοσίων Υπαλλήλων. Επιβεβαιώνεται έτσι δυστυχώς η αντίληψη που επικρατεί στα κέντρα της κεντρικής εξουσίας για την αυτοδιοίκηση και την τοπική δημοκρατία όπως υπογραμμίζουμε σε και σε πρόσφατο άρθρο μας (βλ. Δημήτρης Κατσούλης: Τοπικής Δημοκρατίας Αγώνας Άγονος http://dimitriskatsoulis.blogspot.gr/2015/12/blog-post.html) .

Θα πει ίσως κάποιος: εδώ έχει απαξιωθεί το «σύμπαν» και εσύ ασχολείσαι με την αντιμισθία των αιρετών; ή άλλος «από πίτα που δεν τρως τι σε νοιάζει αν καεί ». Δεν είναι όμως έτσι. Οι μάχες για την διεύρυνση της Δημοκρατίας, για την αναβάθμιση της πολιτικής και την αναγνώριση των λειτουργιών της δημοκρατικής πολιτικής εντολής και των φορέων της μπορεί να  συνεχίζει να χάνεται στις λεπτομέρειες, όπου «συνήθως κρύβεται και διάβολος του συγκεντρωτισμού και του καθεστωτισμού ». Σε τελική ανάλυση η κατοχύρωση της καταστατικής θέσης των αιρετών υπήρξε μία πτυχή  θετικής μεταρρύθμισης, είναι κρίμα να ξηλώνεται. 

Νέες μορφές παρέμβασης των Δήμων στην Τοπική Ανάπτυξη

Του  Ράλλη Γκέκα

 Δρ. Οικονομικών ΟΤΑ

                Αναδημοσίευση από:  http://www.citybranding.gr/

Η κρίση που διέπει όλη την Ευρώπη έθεσε ξανά το θέμα της αποκέντρωσης και ιδιαίτερα της κατανομής αρμοδιοτήτων, μεταξύ της κεντρικής κυβέρνησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΤΑ). Στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη, κατά τη διάρκεια της κρίσης, παρουσιάστηκε μεταφορά αρμοδιοτήτων από την κεντρική κυβέρνηση στην ΤΑ. Η μεταφορά αυτή όμως, σε πολλές περιπτώσεις συνδυάστηκε με δύο πολύ σημαντικά στοιχεία:

Α) Οι μεταφερόμενες αρμοδιότητες δε συνοδεύτηκαν από τους ανάλογους πόρους. Είναι φανερό πλέον, ότι και στις «καλύτερες» αυτοδιοικητικές οικογένειες, παρατηρείται αυτό το φαινόμενο και

Β) σε πολλές περιπτώσεις η κεντρική κυβέρνηση προσπάθησε να «ξεσκαρτάρει» από πάνω της και να μεταφέρει στην ΤΑ, ότι πιο «τοξική» αρμοδιότητα είχε.

Για τους λόγους αυτούς η πολιτική της Ευρωπαϊκής ΤΑ φαίνεται να έχει μετατοπιστεί λίγο. Ενώ δηλαδή μέχρι τώρα διεκδικούσε αποκέντρωση, γενικά και αόριστα, τώρα και λόγω της στενότητας των χρηματοδοτικών πόρων, απαιτεί αποκέντρωση, αλλά με ιεράρχηση των δαπανών και των αρμοδιοτήτων που θα της μεταφερθούν, διατηρώντας πάντα το ουσιαστικό στοιχείο, που στην Ελλάδα είναι και Συνταγματικά κατοχυρωμένο, αυτό της συνοδείας των αρμοδιοτήτων που μεταφέρονται, με τους κατάλληλους χρηματοδοτικούς πόρους. Η νέα αυτή πολιτική εκφράστηκε με τον καλύτερο τρόπο στη τελευταία μελέτη του CEMR, για τα οικονομικά των Ευρωπαϊκών δήμων.

Στην Ελλάδα τα πράγματα είναι ακόμη πιο σοβαρά. Όλοι γνωρίζουν ότι το ελληνικό κράτος είναι ένα από τα πιο συγκεντρωτικά στην Ευρώπη. Αυτός ο συγκεντρωτισμός επέδειξε τα όρια του με την κρίση. Ουσιαστικά, το κεντρικό κράτος αποσύρθηκε από τις τοπικές κοινωνίες και από την πολιτική κοινωνικής αλληλεγγύης.

Για να καλύψουν το κενό που δημιουργήθηκε οι πολίτες κατέφυγαν στην πλησιέστερη σε αυτούς εξουσία, στους δήμους και αυτοί, κατά γενική ομολογία, ανταποκρίθηκαν θετικά και αποτελεσματικά.

Σε αυτή τη μετακίνηση αρμοδιοτήτων, που πραγματοποιήθηκε χωρίς μεταφορά πόρων, το κεντρικό κράτος συνεχίζει και συμπεριφέρεται ως «γεροντοκόρη». Εάν θεωρήσουμε ότι ο «Καλλικράτης» σχεδιάστηκε πριν την εφαρμογή των μνημονίων, κατά τη διάρκεια της κρίσης καμία ουσιαστική μεταφορά αρμοδιοτήτων προς την ΤΑ δεν έχει θεσπιστεί. Ίσως, για να σκεφτούμε και λίγο πονηρά, δεν είναι και πολύ τυχαίο, αφού έτσι η κεντρική κυβέρνηση μπορεί να παρακάμψει, με κάποια προσωρινά ευρωπαϊκά κονδύλια, το άρθρο 102 του Συντάγματος, που επιβάλλει κάθε μεταφερόμενη αρμοδιότητα να συνοδεύεται από τους ανάλογους πόρους. Το γεγονός πάντως είναι ένα. Υπάρχει δυσαρμονία σε ότι συμβαίνει στην πραγματική κοινωνία και οικονομία και στο θεσμικό πλαίσιο του διοικητικού χάρτη της χώρας.

Όλα τα παραπάνω συνάδουν στην προετοιμασία της ΤΑ, ώστε να είναι έτοιμη να απαντήσει στα ερωτήματα ποιες, πόσες και πώς οι αρμοδιότητες μπορούν να αποκεντρωθούν, σε ποιους δήμους και πότε.

Εξαίρεση των επενδύσεων των δήμων από τον υπολογισμό ελλείμματος και χρέους ζητά η ευρωπαϊκή Τ.Α.

Του Ράλλη Γκέκα,

 Δρ Οικονομικών Τοπικής Αυτοδιοίκησης

 Αναδημοσίευση από: www.localit.gr/

Την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2015, συνεδριάζει η επιτροπή οικονομικών εμπειρογνωμόνων του CEMR (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Δήμων και Περιφερειών) με θέμα: «Αναζωογόνηση τοπικών δημόσιων επενδύσεων. Απαιτείται ευελιξία των ισχυόντων κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης».

Σύμφωνα με την εισήγηση, πολλοί Ευρωπαϊκοί δήμοι αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Αυτό οφείλεται αφενός μεν στην αύξηση της ζήτησης Τοπικών Δημόσιων Αγαθών και Υπηρεσιών, από τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, αφετέρου δε στη μείωση των ιδίων εσόδων τους και των επιχορηγήσεων, όπως επίσης στον περιορισμό πρόσβασης στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Δυστυχώς, η οικονομική πολιτική των δήμων, επιφορτίζεται ακόμα περισσότερο από τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ, οι οποίοι θεσπίστηκαν ή τροποποιήθηκαν προς το χειρότερο, από την έναρξη της κρίσης.

Το πιο πρόσφατο πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τις παρεμβάσεις της ΕΕ έχει προκύψει από την ερμηνεία του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (ΣΣΑ). Τα οικονομικά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης συμπεριλαμβάνονται στο κριτήριο του ελλείμματος και του χρέους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, (3% ανώτατο όριο του ελλείμματος και κάτω από το 60% του ΑΕΠ, του δημόσιου χρέους), με εν μέρει διαφορετικές εθνικές εφαρμογές. Είναι προφανές ότι αυτοί οι κανόνες περιορίζουν τις τοπικές αρχές και ιδιαίτερα τις επενδύσεις, που στηρίζουν την ανάπτυξη και αποβαίνουν προς όφελος του γενικού συμφέροντος της κοινωνίας.

Η προβληματική αυτή εφαρμογή των κανόνων του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης απαιτεί οι δημόσιες επενδύσεις να συνυπολογίζονται στις ετήσιες συνολικές δαπάνες και έσοδα. Αυτό οδηγεί στο να μην υπάρχει διάκριση μεταξύ του χρέους για επενδύσεις και του χρέους για χρηματοδότηση μη επενδυτικών δράσεων.

Η διάρθρωση των τοπικών δημόσιων επενδύσεων παρουσιάζεται στο παρακάτω γράφημα. Από τον τρόπο διάρθρωσης τους αναδεικνύεται ο σημαντικός τους ρόλος όχι μόνο στην τοπική ανάπτυξη, αλλά στη συνολική μακροοικονομική συμπεριφορά της οικονομίας.

Για μία ακόμη φορά πλήττεται η διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ με την απαλλαγή των παραχωρησιούχων από τα ανταποδοτικά τέλη.

Το νομοσχέδιο των προαπαιτουμένων των τρίτου Μνημονίου περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων και διάταξη με την οποία απαλλάσσει τους παραχωρησιούχους των μεγάλων έργων του Δημοσίου, του ΤΑΙΠΕΔ και – θεωρητικά- των ΟΤΑ από την καταβολή των ανταποδοτικών τελών  προς τους οικείους Δήμους. Η διάταξη αυτή έχει συνέπειες αρνητικές για τους Δήμους και κινείται, όπως σχεδόν όλες οι αντίστοιχες μνημονιακές διατάξεις που χειραγώγησαν την Τοπική Αυτοδιοίκηση, σε δύο επίπεδα: αδιαφορία για τις αρνητικές συνέπειες στους οικονομικούς πόρους των Δήμων και συνακόλουθα στην ακύρωση της συνταγματικής επιταγής του άρθρου 102 Συντ. για την οικονομική αυτοτέλεια των ΟΤΑ και την υποχρέωση του νομοθέτη να την διασφαλίζει και παράλληλα απαξίωση  της αυτοδιοίκησης και ισοπέδωσης κάθε έννοιας διοικητικής και πολιτικής αυτοτέλειας.

Στην συνέχεια παραθέτουμε το κείμενο με τις  με τις παρατηρήσεις του Νομικού Συμβούλου της Κ.Ε.Δ.Ε. για το περιεχόμενο της σχετικής νομοθετικής διάταξης που προωθείται από το Υπουργείο Οικονομικών, αρμοδιότητας ΥΠΕΣΔΑ, υπό τον τίτλο «ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΩΝ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΝ».

«Το Υπουργείο Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης εισηγήθηκε νομοθετική πρόταση για την απαλλαγή των παραχωρησιούχων του Δημοσίου, του ΤΑΙΠΕΔ και των ΟΤΑ, από την καταβολή όλων συλλήβδην των ανταποδοτικών τελών προς τους Δήμους. Η νομοθετική αυτή πρόταση κατετέθη χωρίς ποτέ να ζητηθεί η γνώμη ούτε να ενημερωθεί ο θεσμικός φορέας εκπροσώπησης των Δήμων, η ΚΕΔΕ η οποία έλαβε γνώση της διάταξης «κατόπιν εορτής» δηλαδή μετά την κατάθεση του επίμαχου πολυνομοσχεδίου στη Βουλή.

Συγκεκριμένα η κατατεθείσα διάταξη έχει ως εξής: «Οι παράγραφοι 3 και 4 του άρθρου 82 του από 24-9/20-10-1958 β.δ/τος (Α 171) αναριθμούνται σε 5 και 6 και προστίθενται νέες παράγραφοι 3 και 4 ως εξής:

 «3. Δεν επιβάλλονται ανταποδοτικά τέλη από τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή νομικές οντότητες προς τους οποίους το ελληνικό δημόσιο ή το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου ΑΕ ή Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχουν αναθέσει την παροχή υπηρεσίας ή την εκτέλεση έργου, με σύμβαση παραχώρησης εφόσον στην εν λόγω σύμβαση προβλέπεται ότι οι σχετικές υπηρεσίες παρέχονται από τα ανωτέρω πρόσωπα ή οντότητες.

4. Ανταποδοτικά τέλη της προηγούμενης παραγράφου και κάθε είδους συναφείς κυρώσεις που έχουν καταβληθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος δεν αναζητούνται, εκτός αν αφορούν εκτέλεση τελεσίδικης δικαστικής απόφασης. Με την επιφύλαξη του προηγούμενου εδαφίου, βεβαιωμένες οφειλές τέτοιων ανταποδοτικών τελών ή συναφών κυρώσεων διαγράφονται, κατόπιν διαπιστωτικής απόφασης του οικείου οργάνου των ΟΤΑ»

Καταργείται το "Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας" αλλά ο δρόμος για την πραγματική αυτοδιοίκηση είναι ακόμη δύσβατος

Σχόλιο για τα άρθρα 12-18 του Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης

Του Δημήτρη Κατσούλη

Η Κυβέρνηση έθεσε στη διαβούλευση το πρώτο σχέδιο νόμου για την τοπική αυτοδιοίκηση με τίτλο «ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΟΤΑ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ και ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΑ ΟΤΑ – Κανόνες Δημοσιονομικής Διαχείρισης και ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ». Δύο βασικές ενότητες έχουν εν μέρει εμβληματικό αλλά και έντονα πολιτικό περιεχόμενο. Πρόκειται για την ρύθμιση των θεμάτων και των δομών εποπτείας επί των Δήμων, των Περιφερειών και των νομικών τους προσώπων καθώς και για την άσκηση δημοσιονομικού και οικονομικού ελέγχου στους Ο.Τ.Α.  Μία από τις σημαντικές τομές του ν.3852/2010, του Καλλικράτη, ο Ελεγκτής Νομιμότητας και η υπηρεσία της οποίας προϊσταται επανακαθορίζεται και υπάγεται απευθείας στο Υπουργείο Εσωτερικών χωρίς να μεταβάλλεται  δραστικά η αρχιτεκτονική του. Το Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας αντικαθίσταται από την Επιτροπή Οικονομικής Ανασυγκρότησης ΟΤΑ και μεταβάλλεται το περιεχόμενο της οικονομικής επιτήρησης στα όρια που επιτάσσει το Σύνταγμα, δηλαδή με σεβασμό στην οικονομική αυτοτέλεια

Με την ρύθμιση των άρθρων 12-18 του Σχεδίου Νόμου περί της Επιτροπής Οικονομικής Ανασυγκρότησης ΟΤΑ, «ξηλώνεται» ένα μέρος «μνημονιακών διατάξεων» που αναφέρονται στην επιτήρηση και τον οικονομικό έλεγχο επί των ΟΤΑ και  αποκαθίσταται εν μέρει το θεσμικό πλαίσιο της οικονομικής εξυγίανσης των ΟΤΑ που είχε καταστρώσει ο νομοθέτης του ν.3852/2010. Έτσι αποδεικνύεται ότι ο «Καλλικράτης» δεν είναι μνημονιακός νόμος!!!

Η Επιτροπή Οικονομικής Ανασυγκρότησης αποτελείται από 13 μέλη, εκ των οποίων ένας, ο Πρόεδρος είναι Σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, οι έξι είναι υπηρεσιακοί παράγοντες του Υπουργείου Εσωτερικών (1 Γενικός Διευθυντής, 2 Διευθυντές και 3 Τμηματάρχες) και τρεις υπηρεσιακοί παράγοντες του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Υπουργείο Οικονομικών (1 Γενικός Διευθυντής, 1 Διευθυντής και 1 Τμηματάρχης) τρεις εκπρόσωποι της ΚΕΔΕ ή της ΕΝΠΕ αντίστοιχα. Η τελευταία σύνθεση του Παρατηρητηρίου Οικονομικής Αυτοτέλειας (άρθρο 74 του ν.4316/2014) ήταν επταμελής και περιελάβανε τον Σύμβουλο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ως Πρόεδρο, δύο στελέχη του Υπουργείου Εσωτερικών (1 Γενικό Διευθυντή και 1 Διευθυντή) έναν εμπειρογνώμονα και τρεις από το Υπουργείου Οικονομικών (1 Γενικός Διευθυντής, 1 Διευθυντής και ένα εκπρόσωπος του Υπουργού Οικονομικών) καθώς και έναν εκπρόσωπο της ΚΕΔΕ ή ΕΝΠΕ αντίστοιχα. Σε αυτό μετείχαν ως μέλη χωρίς δικαίωμα ψήφου δύο τμηματάρχες του Υπουργείου Εσωτερικών και ένας του Γενικού Λογιστηρίου. Με το Σχέδιο Νόμου αυτοί γίνονται πλέον  μέλη με δικαίωμα ψήφου.

Η σύνθεση της Επιτροπής σύμφωνα με το Σχέδιο Νόμου είναι σαφώς επικεντρωμένη στο Υπουργείο Εσωτερικών και έτσι αποκαθίσταται η ουσιαστική αρμοδιότητα άσκησης και της οικονομικής εποπτείας από το Υπουργείο Εσωτερικών και όχι από το Υπουργείο Οικονομικών και το Γενικό Λογιστήριο, όπως κατέστρωνε το θεσμικό πλαίσιο του Παρατηρητηρίου.

Η διαδικασία ελέγχου, επιτήρησης και κυρίως συμβουλευτικής υποστήριξης των Δήμων και των Περιφερειών καθώς και των νομικών τους προσώπων συνάδει πλέον,  έτσι όπως ρυθμίζεται με το Σχέδιο Νόμου, με την τήρηση και τον σεβασμό της οικονομικής αυτοτέλειας των ΟΤΑ και συνεπώς κινείται με ασφάλεια εντός των συνταγματικών ορίων. Αυτή είναι μία κρίσιμη θεσμική και πολιτική τομή σε σχέση με την νομοθεσία περιστολής της οικονομικής αυτοτέλειας που είχαν καταστρώσει οι νόμοι 4111/2012, 4270/2013 και 4316/2014.

Η ΝΕΑ Κ.Υ.Α. ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΧΡΗΣΗΣ ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ

ΚΥΑ ΔΔΠ0005159/586ΒΈΞ2015/07.04.2015 (ΦΕΚ 578/09.04.2015 τεύχος Β’)

Απευθείας παραχώρηση, με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α' Βαθμού.

ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ – ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Έχοντας υπόψη:

1.Τις διατάξεις του Ν. 2971/2001 (285 Α') «Αιγιαλός, παραλία και άλλες διατάξεις» και ειδικότερα τις διατάξεις των άρθρων 2, 13, 15 και 31 αυτού, ως ισχύουν.

2. Τις διατάξεις του άρθρου 30 και επομένων του Δ/ τος της 11/12-11-1929 (399 Α') «Περί Διοικήσεως Δημοσίων Κτημάτων».

3. Τις διατάξεις του άρθρου 7 του Π.Δ. 23/27-1-2000 (18 Α').

4.Τις υπ' αριθμ. 1052758/1451/B0010/10-4-2012, Δ10β 1053970/1672ΕΞ2013/29-3-2013 και Δ10Β 1027032ΕΞ2014/ 1033/11-2-2014 κοινές αποφάσεις των Υπουργών Οικονομικών και Εσωτερικών περί απευθείας παραχώρησης, με αντάλλαγμα, του δικαιώματος απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α' Βαθμού.

5.Την 52/2005 Γνωμοδότηση του Α' τμήματος του Νομικού Συμβουλίου Του Κράτους.

6.Τις διατάξεις του Π.Δ. 111/2014 (178 Α'/29-8-2014) «Οργανισμός του Υπουργείου Οικονομικών».

7.Τις διατάξεις του Π.Δ. 25/2015 (21 Α'/27-1-2015) «Διορισμός Υπουργών, Αναπληρωτών Υπουργών και Υφυπουργών».

8.Την απόφαση Υ57/16-2-2015 (ΦΕΚ 256 τ.Β') περί διορισμού της Βαλαβάνη Όλγας Νάντιας στη θέση της Αναπληρωτού Υπουργού Οικονομικών.

9.Την υπ' αριθμ. Δ6Α 1104503 ΕΞ/2011 (1670 Β') απόφαση των Υπουργών Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και Οικονομικών περί «Έναρξης λειτουργίας της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας».

10.Την απόφαση 2/16056/004/5-3-2015 (ΦΕΚ 150, τ. ΥΟΔΔ) περί διορισμού του Δημητρίου Κλούρα στη θέση του μετακλητού Προϊσταμένου Γενικού Γραμματέα της Γενικής Γραμματείας Δημόσιας Περιουσίας του Υπουργείου Οικονομικών.

11.Τον Γενικό Κανονισμό Λιμένα όπως αυτός ισχύει.

12.Την αριθμ. 646/2015 απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Τμήμα Ε').

13.Την αναγκαιότητα ενιαίας, πειθαρχημένης και αποτελεσματικής διαχείρισης, αλλά και προστασίας των κοινόχρηστων χώρων του αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών και καλύτερης αξιοποίησής τους.

14..Το γεγονός ότι με την παρούσα δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού,

αποφασίζουμε:

Άρθρο 1

Παραχώρηση δικαιώματος απλής χρήσης

Παραχωρείται απευθείας και με το αντάλλαγμα που ορίζεται στο άρθρο 6 της παρούσας στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α' Βαθμού της χώρας, το δικαίωμα της απλής χρήσης των κοινοχρήστων χώρων αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών, που βρίσκονται στα όρια της διοικητικής τους περιφέρειας.

Το δικαίωμα αυτό μπορεί να μεταβιβαστεί ολικά ή μερικά από κάθε Ο.Τ.Α. Α' Βαθμού σε υφιστάμενη δημοτική ανώνυμη εταιρία του άρθρου 266 του Ν. 3463/2006 εφόσον περιλαμβάνεται στους σκοπούς της ή μετά από σχετική τροποποίηση του καταστατικού της, προκειμένου να περιλαμβάνεται στους σκοπούς της η άσκηση των δραστηριοτήτων του άρθρου 2.

Ειδικά για τις παραλίες και τις παρόχθιες ζώνες, το δικαίωμα απλής χρήσης παραχωρείται εφόσον έχει συντελεσθεί η προβλεπόμενη από τις διατάξεις των παρ. 2 και 3 του άρθρου 7 του Ν. 2971/2001 απαλλοτρίωση ή έχουν αυτές αποκτήσει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα τους με άλλο τρόπο.

Εγκρίνεται η περαιτέρω μεταβίβαση του δικαιώματος απλής χρήσης από τους ΟΤΑ Α' βαθμού προς τρίτους, με σύναψη σύμβασης μίσθωσης, έναντι ανταλλάγματος, για την άσκηση των δραστηριοτήτων του άρθρου 2 της παρούσας, με τους όρους και τις προϋποθέσεις που τίθενται στα επόμενα άρθρα.

"ΟΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ : ΑΠΟ ΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΣΤΗ ΜΟΝΙΜΗ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ"

ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΚΑ ΔΗΜΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ*

Καισαριανή, 18/11/2014

''Όπως όλοι γνωρίζουμε, η χώρα βιώνει μια μεγάλη οικονομική κρίση και – εξαιτίας κυρίως των ακραίων φιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών – και μια βαθιά ανθρωπιστική κρίση. Σύμφωνα με τα επίσημα κρατικά στοιχεία το 62% του πληθυσμού ζει, ή απειλείται άμεσα να ζήσει, σε συνθήκες φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, με την ανεργία στο 30% και τους ανασφάλιστους πολίτες να ξεπερνούν τα 3.000.000.

Αυτή την πραγματικότητα καλείται καθημερινά να αντιμετωπίσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ο εγγύτερος προς την κοινωνία πολιτειακός θεσμός. Μια Τοπική Αυτοδιοίκηση με 65% λιγότερους κρατικούς πόρους και 30%-40% λιγότερο ανθρώπινο δυναμικό από το 2009, εξαιτίας των απολύσεων και διαθεσιμοτήτων (σχολικοί φύλακες, δημοτική αστυνομία), των συνταξιοδοτήσεων και των πρόωρων αποχωρήσεων. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση το πράττει, με υπερπροσπάθεια των στελεχών της και δημιουργώντας θεσμούς κοινωνικής αλληλεγγύης, ενέργειες και δράσεις που όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν ουσιαστικά αυτή την κατάσταση. Και αυτό το γνωρίζουμε οι πάντες.

Τι έκαναν και κάνουν όμως οι κυβερνήσεις των νεοφιλελεύθερων πολιτικών χθες, των μνημονίων και της ακραίας λιτότητας σήμερα;

Απαγορεύουν τις προσλήψεις, και ελαστικοποιούν πλήρως τις εργασιακές σχέσεις στους ΟΤΑ. Με σχέδιο, αλλοιώνουν τη θεσμική στόχευση και τους σκοπούς δημόσιων οργανισμών (ΟΑΕΔ) και κοινωνικών συλλογικοτήτων (κοινωνικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί κ.λπ.), ώστε να παραβιάσουν κάθε κείμενη εργατική νομοθεσία, χρησιμοποιώντας τους θεσμούς αυτούς ως by pass φορείς προσλήψεων μειωμένων δικαιωμάτων.

Εμφανείς είναι πλέον οι στόχοι τους για:

Διάλυση των υφιστάμενων, συνταγματικά και νομοθετικά αναγνωρισμένων, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων

Δραματική συρρίκνωση των αμοιβών στη μισθωτή εργασία

 «Εξαφάνιση» και ιδιωτικοποίηση των δημοσίων υπηρεσιών γενικού ενδιαφέροντος (καθαριότητα, κοινωνική προστασία για παιδιά και ηλικιωμένους, πολιτισμό αθλητισμό κλπ), με νέα επιβάρυνση των πολιτών.

Έχει γίνει σε όλους πια κατανοητό ότι με όπλο την κοινωνική τραγωδία που ζούμε, την τεράστια ανεργία και την φτώχεια που πνίγει τις τοπικές κοινωνίες, οι εργαζόμενοι και οι αιρετοί εξαναγκάζονται να αποδεχθούν, κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί, εργασιακές σχέσεις Μεσαίωνα. Οι μεν, προκειμένου να καλύψουν ζωτικές ανάγκες επιβίωσης, οι δε για να προσφέρουν στοιχειώδεις υπηρεσίες στην καθημερινή ζωή των πολιτών τους.

Υπάρχει κάποιος που δεν γνωρίζει ότι για τα απαράδεκτα, ισοπεδωτικά 5μηνα του ΟΑΕΔ που έξω από κάθε λογική και εργατική νομοθεσία, για εργαζόμενους είτε υποχρεωτικής εκπαίδευσης είτε κατόχους διδακτορικού, η μηνιαία αμοιβή είναι 490€, κάτω δηλαδή και από το βασικό μισθό των μνημονίων. Και όμως αυτά αποτελούν την βασική "ελπίδα", απασχόλησης των ανέργων και "ανάσας" των Δήμων στις καθημερινές, πιεστικές ανάγκες προσωπικού που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν.

Είναι δυνατόν οι 32.000 "τυχεροί", ανάμεσα σε 300.000 τουλάχιστον αναμενόμενους αιτούντες, να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στις ζωτικές ανάγκες τους, όταν τα προσδοκώμενα εισοδήματά τους υπολείπονται κατά 60% του σημερινού ετήσιου ορίου φτώχειας; Αυτό είναι το μέλλον των τοπικών κοινωνιών που μας επιφυλάσσουν οι ακραία νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές : οι ανακυκλούμενοι "εργαζόμενοι φτωχοί". Και απαιτούν από εμάς να το συνηθίσουμε, επενδύοντας μέσω των συστημικών ΜΜΕ στον κοινωνικό αυτοματισμό.

Αυτή η τραγική κατάσταση πρέπει να ανατραπεί και μέχρι την αναγκαία για μας και διεκδικούμενη κεντρική πολιτική ανατροπή, εμείς οι 10 Δήμαρχοι του χώρου της Ριζοσπαστικής Αριστεράς στην Αττική, παίρνουμε πρωτοβουλία για επιστροφή στη νομιμότητα, πρωτοβουλία για εφαρμογή του Συντάγματος, υλοποιώντας την ακροτελεύτια διάταξή του. Γι' αυτό, εξάλλου, είμαστε αντίθετοι και αρνούμαστε να συμπράξουμε σε κάθε κυβερνητική πολιτική που οδηγεί σε νέες απολύσεις και σε περαιτέρω εξανδραποδισμό της τοπικής Αυτοδιοίκησης και γι' αυτό στεκόμαστε αλληλέγγυοι στους 5 συναδέλφους που διώκονται λόγω της άρνησής τους να αποστείλουν τα στοιχεία για τον κατ' ευφημισμό "επανέλεγχο" των συμβάσεων εργασίας.

Πιστεύουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας.

Σε αυτή την πρωτοβουλία μας για σταθερή, πλήρη σχέση εργασίας στο Δημόσιο και τους Δήμους σύμφωνα με το Σύνταγμα και τους Νόμους, καλούμε για στήριξη όλους τους συναδέλφους αιρετούς σε όλη την Ελλάδα, ξεκινώντας από την Αττική. Σε κάθε ΠΕΔ, με συνεργασία περιφερειακών και δημοτικών αρχών καθώς και εργαζομένων, για να καταλήξουμε άμεσα σε επίπεδο κεντρικών συλλογικών οργάνων (ΚΕΔΕ και ΕΝΠΕ), σε ένα αγωνιστικό πλαίσιο διεκδίκησής της από την Κυβέρνηση.

ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ (Τ.Π.&Δ.) ΑΝΕΘΕΣΕ ΣΤΗΝ Π.Ε.Τ.Α. Α.Ε. ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΟΤΑ ΣΤΗ ΣΥΝΑΨΗ ΔΑΝΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΤΟΥΣ.

Στα γραφεία του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων υπογράφτηκε χθες 22 Ιουλίου 2014 η σύμβαση συνεργασίας ανάμεσα στο Ταμείο και την ΠΕΤΑ ΑΕ - την αναπτυξιακή εταιρεία  της ΚΕΔΕ, του Τ.Π.& Δ και της ΕΝΠΕ - με αντικείμενο την υποστήριξη των Δήμων και των Περιφερειών στην σύναψη δανείων για την χρηματοδότηση των αναπτυξιακών έργων τους.

Όπως είναι γνωστό το Ταμείο έχει, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (Ε.Τ.Επ.), τη δυνατότητα να χορηγήσει δάνεια με ευνοϊκούς όρους στους ΟΤΑ συνολικού ύψους 200 εκατομμυρίων Ευρώ. Τα έργα που είναι επιλέξιμα και δύνανται να  δανειοδοτηθούν από πόρους της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) και του Τ.Π. &  Δανείων αφορούν σε επενδύσεις στους τομείς των μεταφορών, της αποκατάστασης  δρόμων/οδών και της βελτίωσης της ασφάλειας της κυκλοφορίας, της βελτίωσης του  περιβάλλοντος, της ενεργειακής απόδοσης και των τουριστικών υποδομών.

Το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και η ΠΕΤΑ ΑΕ, δύο δημόσιου συμφέροντος  Φορείς:αναγνωρίζοντας την διαπιστωμένη ανάγκη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης για υποστήριξη στην υλοποίηση επενδυτικών σχεδίων που στοχεύουν στην τοπική και την  περιφερειακή ανάπτυξη, παρακινούμενοι από τους κοινούς καταστατικούς σκοπούς των, που είναι η  υποστήριξη των Φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και η συμβολή στην τοπική και  περιφερειακή ανάπτυξη, αποφάσισαν να συνεργασθούν, να συντονίσουν τις προσπάθειές τους και να αξιοποιήσουν  τις δυνάμεις και τα μέσα που διαθέτουν, με σκοπό:

  την ενημέρωση των δημοτικών και περιφερειακών αρχών για το Πρόγραμμα  Χρηματοδότησης Επενδύσεων ΟΤΑ από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων και η  συγκέντρωση εκδηλώσεων ενδιαφέροντος εκ μέρους των ΟΤΑ α’ και β ‘ βαθμού.
την αξιολόγηση των επενδυτικών σχεδίων – έργων των ΟΤΑ α’ και β’ βαθμού, που  υποβάλλονται προς χρηματοδότηση στο Τ.Π.& Δ..
 την υποστήριξη των ΟΤΑ στην ωρίμανση των επενδυτικών τους σχεδίων έτσι ώστε να  καταστούν οικονομικά βιώσιμα και επιλέξιμα χρηματοδότησης μέσω δανείων από το  Τ.Π. & Δ., τόσο από πόρους της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων όσο και από  πόρους του Τ.Π.& Δ.
την υποστήριξη των ΟΤΑ στη δημοπράτηση των έργων και στην υπογραφή συμβάσεων  με αναδόχους, απαραίτητη προϋπόθεση για την συνομολόγηση και εκταμίευση των  δανείων.

Είναι γεγονός ότι με την συνεργασία αυτή ξεκινά μία οργανωμένη προσπάθεια στήριξης της τοπικής αυτοδιοίκησης στην προώθηση της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης προς  όφελος των τοπικών κοινωνιών. Η επιτυχία της εξαρτάται και από την βούληση των  δημοτικών και περιφερειακών αρχών να συμμετάσχουν με τεκμηριωμένες προτάσεις και  μελέτες.

Η ΑΝΤΙΜΙΣΘΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΑΡΧΩΝ, ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ

Του Δημήτρη Κατσούλη

Νομικού, τ. Δημάρχου Αυλώνος Ευβοίας

Στον σκληρό πυρήνα της ratio του δικαιώματος της αντιμισθίας που καταστρώνεται εξάλλου ρητά στον Ευρωπαϊκό Χάρτη Τοπικής Αυτονομίας ο οποίος άλλωστε και έχει αυξημένη τυπική ισχύ έναντι της κοινής εθνικής νομοθεσίας και κατευθύνει τον κοινό νομοθέτη, βρίσκεται η θέση ότι: ο αιρετός επιλέγεται από το εκλογικό σώμα για να ασκήσει τα καθήκοντά του προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος και της αντίστοιχης τοπικής κοινωνίας και για να  φέρει σε πέρας την αποστολή του υποχρεώνεται να διαθέσει όλο τον αναγκαίο χρόνο αλλά και να καταβάλλει προσωπικές δυνάμεις. Υποχρεώνεται συνεπώς να  απέχει ή να μειώσει την επαγγελματική και εν γένει οικονομική του δραστηριότητα για να φέρει σε πέρας την εντολή. Έχει συνεπώς αναγκαστική απώλεια εισοδήματος και ταυτόχρονα πρέπει να καταβάλλει εργασιακές δυνάμεις προκειμένου να εκτελέσει τα καθήκοντά του τα οποία μάλιστα από την φύση τους απαιτούν αυξημένη ευθύνη, άσκηση ανώτατης διοίκησης  και χρηστή αλλά και αποτελεσματική διαχείριση ανθρώπινων και οικονομικών πόρων. 

Ο αιρετός γιαυτή την αποστολή πρέπει να έχει οικονομική αμοιβή και  κάλυψη του εισοδήματος το οποίο χάνει επειδή δεν ασχολείται με την επαγγελματική του δραστηριότητα εφόσον εργαζόταν ως  υπάλληλος και τώρα τυγχάνει ειδικής άδειας πλήρους θητείας, είτε όσο θα  ήταν  αναγκαίο  ως ελεύθερος επαγγελματίας. Γιαυτό εξάλλου το αίτημα για οικονομικές απολαβές δεν μπορεί να περιορίζεται στον τύπο των εξόδων παράστασης. Τα έξοδα παράστασης προϋποθέτουν έναν εργαζόμενο  και οικονομικά αυτόνομο αιρετό, δηλαδή έναν υπάλληλο ο οποίος παρέχει εργασία κατά τον εργασιακό χρόνο στον εργοδότη του, στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, έναν ελεύθερο επαγγελματία ή έναν συνταξιούχο, και πέραν αυτού του εργασιακού χρόνου ασκώντας την αποστολή του Δημάρχου ή του Αντιδημάρχου του καλύπτεται οικονομικά το κόστος άσκησης της πολιτικής εντολής. Η ίδια η πραγματικότητα μετέβαλε στην πράξη το περιεχόμενο των εξόδων παράστασης αφού κατανοήθηκαν ακόμη και από τον νομοθέτη ως ανταμοιβή του αιρετού για την εργασία του στο πλαίσιο της πολιτικής εντολής, ιδίως όταν συνοδεύτηκαν από τις λειτουργικές διευκολύνσεις και ιδιαίτερα την ειδική άδεια πλήρους θητείας για τους αιρετούς – εργαζομένους του δημοσίου τομέα.

Σήμερα, όντως η αντιμισθία αντικαθιστά τα έξοδα παράστασης με μία σειρά θετικών ρυθμίσεων που εισήγαγε ο ν. 3852/2010. Η εφαρμογή όμως αυτών των ρυθμίσεων υπό καθεστώς βίαιης δημοσιονομικής προσαρμογής έχει καταστήσει την τοπική αυτοδιοίκηση πεδίο σκληρής χειραγώγησης  και οι θετικές συνέπειες των ρυθμίσεων του «Καλλικράτη» για την αντιμισθία διαρκώς συρρικνώνονται στοχεύοντας πλέον τόσο στην υπονόμευση της ratio του θεσμού της αντιμισθίας όπως καταστρώθηκε το 2010 όσο και στην διαρκή μετακύλιση του «κόστους της πολιτικής» αλλά και της «δημοκρατίας» μονοσήμαντα στους Δήμους οι οποίοι καλούνται να καταβάλλουν πλέον τις αμοιβές της οργανικής θέσης των αιρετών, στο πλαίσιο της αναγνώρισης του δικαιώματος επιλογής μεταξύ μισθού της οργανικής θέσης και αντιμισθίας.

Τελικά σήμερα η αντιμισθία των αιρετών της πρωτοβάθμιας τοπικής αυτοδιοίκησης ισχύει όπως αποτυπώνεται στον ακόλουθο πίνακα.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1. ΙΣΧΥΟΝ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΟ ΠΟΣΟΝ ΤΗΣ ΜΗΝΙΑΙΑΣ ΑΝΤΙΜΙΣΘΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ	4750 ευρώ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ ΑΝΩ 100.000 κατ.	4275 ευρώ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ 20.000 -100.000 κατ.	3420 ευρώ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ ΕΩΣ 20.000 κατ.	2565 ευρώ
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ ΑΝΩ 100.000 κατ.	2137 ευρώ
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ 20.000-100.000 κατ.	1710 ευρώ
ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ ΔΗΜΟΥ ΕΩΣ 20.000 κατ.	1282 ευρώ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΔΗΜΟΥ ΑΝΩ 100.000 κατ.	900 ευρώ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΔΗΜΟΥ 20.000- 100.000 κατ.	720 ευρώ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ Δ.Σ. ΔΗΜΟΥ ΕΩΣ 20.000 κατ.	540 ευρώ

Αναλυτικότερα το θεσμικό πλαίσιο της Αντιμισθίας και η εξέλιξή του κατά την περίοδο 2010-2014 παρουσιάζεται στη συνέχεια ΕΔΩ 

ΤΑ ΕΞΟΔΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ

Του Δημήτρη Κατσούλη

Νομικού, τ. Δημάρχου Αυλώνος Ευβοίας

Το πλήρες κείμενο με τεκμηρίωση διάβασε το ΕΔΩ

H τοπική αυτοδιοίκηση οργανώθηκε νομοθετικά στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος με τον νόμο της 27^ης Δεκεμβρίου 1833 (ΦΕΚ 3/10.1.1834) που συντάχθηκε και θεσπίστηκε από την Βαυαρική Αντιβασιλεία. Το νεαρό Ελληνικό Βασίλειο διαιρέθηκε σε δέκα νομούς και σε 270 περίπου δήμους οι οποίοι διακρίνονται σε τρεις τάξεις ανάλογα με τον πληθυσμό. Ο δήμαρχος ήταν ο επικεφαλής της δημοτικής διοίκησης και συνεπικουρείται από τους βοηθούς του, τους (δημαρχιακούς) παρέδρους, ενώ βουλευόμενο όργανο είναι το δημοτικό συμβούλιο. Το δημοτικό συμβούλιο εκλέγεται με εννεαετή θητεία η σύνθεση του οποίου όμως ανανεώνεται κατά το ένα τρίτο κάθε τρία χρόνια ενώ ο Δήμαρχος και οι δημαρχιακοί πάρεδροι διορίζονται από τον Βασιλέα μετά από πρόταση εκλεκτορικού σώματος.

Το αξίωμα του Δημάρχου ορίζεται ως τιμητικό. Συγκεκριμένα το άρθρο 41 του νόμου της 27^ης Δεκεμβρίου 1833 ορίζει ότι: «Το δημαρχικόν αξίωμα δίδεται τιμής χάριν. Επομένως ο Δήμαρχος ούτε σταθερόν μισθόν λαμβάνει, ούτε από τα επί της περιουσίας επιβαλλόμενα βάρη των Δήμων είναι ελεύθερος. Μόλον τούτο θέλει δοθεί εις αυτόν κατ΄έτος προσδιωρισμένη τις ποσότης χρημάτων προς αμοιβήν των κόπων του, δια μισθοδοσίαν του αναγκαίου εις το γραφείον προσωπικού και δια τας λοιπάς ανάγκας του γραφείου, κατά την έκτασιν των εργασιών και κατ΄το ποσόν της δημοτικής περιουσίας, χωρίς να ήναι υπόχρεως να δώση λόγον δια την διαχείρισην της άνω ποσότητος». Προβλέπεται  λοιπόν η καταβολή οικονομικών απολαβών προς «αμοιβήν των κόπων του» αλλά και χρηματική επιχορήγηση για τις δαπάνες μισθοδοσίας των δημοτικών υπαλλήλων οι οποίοι διοριζόταν από τον εκάστοτε δήμαρχο. Τόσο το ύψος των προσωπικών του οικονομικών απολαβών όσο και το ύψος της χρηματοδότησης του «δημοτικού γραφείου» εξαρτάται από το μέγεθος του δήμου εφόσον τούτο εννοείται με την «έκτασιν των εργασιών» αλλά και από τα οικονομικά του δήμου. Συνεπώς το αξίωμα δεν είναι άμισθον. Πλέον του προβλεπόμενου μισθού και των εξόδων κίνησης δεν προβλέπεται για τον δήμαρχο άλλη οικονομική απολαβή αλλά ούτε «φορολογική απαλλαγή» από τον Δήμο. Το ύψος της αντιμισθίας ορίζεται από το δημοτικό συμβούλιο

Εξόδα κίνησης  ή «αντιμισθίας» όπως αναφέρει ο νόμος του 1833 δικαιούνται και οι δημαρχιακοί πάρεδροι καθώς και τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου όταν χρειαστεί να εξέλθουν των ορίων του δήμου για τις ανάγκες τις υπηρεσίας.