Σχολικές Επιτροπές: Πρόταση για την επανασύστασή τους ως Συμμετοχικών Διαχειριστικών Οργάνων

 Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Τις τελευταίες ημέρες ήρθε στο προσκήνιο το θέμα της κατάργησης των Σχολικών Επιτροπών. Οι Σχολικές Επιτροπές υπήρξαν για δεκαετίες νομικά πρόσωπα με τριμερή σύνθεση που διαχειρίζονταν τα ζητήματα των Σχολείων πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, Ακόμη παλαιότερα στην θέση τους ήταν οι λεγόμενες Σχολικές Εφορίες. Στην Σχολική Επιτροπή πρόεδρος οριζόταν συνήθως ένας Δημοτικός ή Κοινοτικός Σύμβουλος, μετείχαν δε ο Διευθυντής της Σχολικής Μονάδας και εκπρόσωπος του Συλλόγου Γονέων.

Το 2010 με το Ν. 3852/2010 (Πρόγραμμα Καλλικράτης) οι Σχολικές Επιτροπές καταργήθηκαν στο πλαίσιο της μείωσης των νομικών προσώπων !!! και αντικαταστάθηκαν από δύο νομικά πρόσωπα ένα για το σύνολο των Σχολείων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και ένα για το σύνολο των Σχολείων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η σύνθεσή τους ήταν ανάλογη των άλλων νομικών προσώπων του Δήμου και επιπλέον συμμετείχαν εκπρόσωποι των Διευθυντών και των Συλλόγων Γονέων. Αυτά τα νομικά πρόσωπα διαχειρίζονταν το σύνολο των χρηματοδοτήσεων που πηγαίνουν στους Δήμους για την κάλυψη των λειτουργικών αναγκών και των συντηρήσεων των Σχολείων. Τα δύο νομικά πρόσωπα ενώ διαχειριζόταν σημαντικό χρηματικό ποσό δεν είχαν προϋπολογισμό ενώ δεν τηρούσαν επαρκώς διαδικασίες διαφάνειας. Η συγκεντρωτική διαχείριση των χρηματοδοτήσεων τελικά δεν φαίνεται να επιτυγχάνει αποτελέσματα και «οικονομίες κλίμακας» αλλά ούτε αντιμετωπίζει άμεσα και αποτελεσματικά τις ανάγκες των Σχολείων. Βέβαια στα Σχολεία προβλέφθηκε και η ίδρυση του Σχολικού Συμβουλίου με σύνθεση αντίστοιχη της παλιάς Σχολικής Επιτροπής αλλά αυτό δεν είχε ρόλο στην οικονομική διαχείριση. Τα χρήματα ανά σχολική μονάδα όταν διανεμόταν για την κάλυψη των άμεσων λειτουργικών αναγκών τα διαχειριζόταν ο Διευθυντής του Σχολείου. Εξάλλου και όταν ίσχυαν οι παλιές τριμελείς Σχολικές Επιτροπές ο Διευθυντής κρατούσε τα οικονομικά και η Επιτροπή κατέθετε κάθε χρόνο απολογισμό στο Δημοτικό ή Κοινοτικό Συμβούλιο.

Πρόσφατα καταργήθηκαν και τα ενιαία ανά επίπεδο εκπαίδευσης νομικά πρόσωπα και η διαχείριση των χρηματοδοτήσεων των λειτουργικών δαπανών γίνεται απευθείας από τις Υπηρεσίες του Δήμου υπό την εποπτεία της Δημοτικής Επιτροπής Παιδείας.

Επί του θέματος αυτού η θέση- ΠΡΟΤΑΣΗ  είναι:

Γιώργος Παπανδρέου: Συμμετοχική Δημοκρατία αντί μίας εξουσίας λάφυρο προς κατοχή.

 

Συνέντευξη στην Εφημερίδα “Δημοσιογραφος”  και  στον Γιώργο Λαουτάρη

1. Η κυβέρνησή σας θέσπισε την πιο ριζική μεταρρύθμιση της αυτοδιοίκησης, τον «Καλλικράτη», που άλλαξε ριζικά τον χάρτη των Δήμων. Περιγράψτε μας τις αντιδράσεις που έφτασαν τότε στο γραφείο σας. Σίγουρα μεταξύ αυτών θα υπήρξαν και κάποιες από την περιοχή μας. Αισθάνεστε δικαιωμένος για εκείνη την απόφαση;

Το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» του 2010, αποτελεί συνέχεια του Προγράμματος Καποδίστριας (1997). Και τα δύο, είναι μεταρρυθμίσεις που εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ. Στον πυρήνα τους είχαν τη φιλοσοφία της συνένωσης υπαρχόντων Δήμων, με σκοπό την αποκέντρωση της εξουσίας με την ενίσχυση των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και με γνώμονα την ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών.

Και ο «Καλλικράτης», όπως και ο «Καποδίστριας», βρήκε ισχυρές αντιδράσεις που εκφράστηκαν ακόμη και με μεγάλες κινητοποιήσεις, κατανοητές αλλά και άδικες ως προς το περιεχόμενό τους, καθώς παρά την όποια επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε για να χτυπηθεί αυτή η απολύτως αναγκαία μεταρρύθμιση, η ουσία που ενόχλησε, ήταν ότι καταργήθηκε ένας πολύ μεγάλος αριθμός θέσεων εξουσίας, αλλά και αχρείαστων και κοστοβόρων οργανισμών που απορροφούσαν σημαντικούς πόρους που πλήρωναν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο οι πολίτες.

Βέβαια, επειδή καλό είναι να αναδεικνύεται η αλήθεια που πάντα είναι ωφέλιμη, ούτε η πολιτεία, ούτε και οι ίδιοι οι δήμοι και οι περιφέρειες, με κάποιες φωτεινές βέβαια εξαιρέσεις, έπραξαν στη συνέχεια τα δέοντα για να ενισχυθεί περαιτέρω η συμμετοχή των πολιτών, η διαβούλευση και η λογοδοσία, ώστε οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης να καταστούν και πιο ανοιχτοί και πιο αποτελεσματικοί όσον αφορά την αποστολή τους.

Κοινωνική αλληλέγγυα οικονομία και τοπική αυτοδιοίκηση

 Άρθρο του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Έχει γραφτεί για την Κοινωνική Αλληλέγγυα Οικονομία ότι  «αποτελεί έκφραση, οργάνωση και δραστηριοποίηση της «κοινωνίας των πολιτών» και των «άμεσων παραγωγών» και έχει κινηματικά χαρακτηριστικά από «κάτω προς τα πάνω». Αποσκοπεί στην εφαρμογή «κοινωνικών καινοτομιών» και στην ενεργοποίηση του «κοινωνικού κεφαλαίου». Εμπεριέχει μια δυναμική μετασχηματισμού των σχέσεων παραγωγής – διανομής προϊόντων και υπηρεσιών, άρα διαφοροποίησης της οικονομικής βάσης, που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της απασχόλησης και σε μια προοπτική οικονομικής αλλαγής με κοινωνικό πρόσημο. Εφαρμόζει ένα διαφορετικό επιχειρηματικό μοντέλο σε σχέση με τις συμβατικές (ιδιωτικές επιχειρήσεις) και το Κράτος (εργοδότη ή πάροχο υπηρεσιών), με τη χρησιμοποίηση – επανεπένδυση των κερδών για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη διεύρυνση της παραγωγικής δραστηριότητας και την άμβλυνση του κοινωνικού αποκλεισμού και περιθωριοποίησης.» (βλ. Γιάννης Θεοδώρου https://evia2030.blogspot.com/2019/04/blog-post_77.html )

Βέβαια οι θεσμοί της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας ή του Τρίτου Τομέα της οικονομίας έχουν μακρά ιστορία στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο με ποικίλα σχήματα που μπορούν να διακριθούν σε κερδοσκοπικά ή μη κερδοσκοπικά αλλά σε κάθε περίπτωση πάντως όταν επιδιώκεται το κέρδος αυτό επενδύεται πάλι στην κοινωνική επιχείρηση και μεταβάλλεται σε κοινωνική ωφέλεια.

Στην Ελλάδα, οι θεσμοί της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας δεν έχουν έως σήμερα την ανάλογη ανάπτυξη. Οι λόγοι είναι πολλοί και ποικίλοι, μεταξύ αυτών όμως οι κυριότεροι είναι η έλλειψη πολιτικών προώθησης της κοινωνικής οικονομίας εκ μέρους της Πολιτείας, η υποτονική έως ανύπαρκτη ένταξη της στις στρατηγικές προτεραιότητες των πολιτικών δυνάμεων που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν τις αρχές και τις αξίες της όπως η συμμετοχική διαχείριση του κοινωνικού κεφαλαίου, η ανάπτυξη της κοινωνίας των πολιτών, η ανάπτυξη συνεργατικών σχημάτων στην οικονομία κ.ο.κ. Επίσης η ισχυρή παρουσία των πρακτικών του πελατειακού κράτους ενθαρρύνει την ιδιωτική μικρομεσαία επιχειρηματικότητα η οποία επιτρέπει την εξάρτηση από το πολιτικό και οικονομικό σύστημα ή την συναλλαγή για μία θέση σε δημόσια υπηρεσία και αποθαρρύνει την κοινωνική επιχειρηματικότητα η οποία από τη φύση της οδηγεί στην κοινωνική αυτονομία.

Δ. Παπαστεργίου: Πέντε άξονες για “πράσινες πόλεις”

Τους άξονες μπορούν να οδηγήσουν τις πόλεις να γίνουν «πράσινες πόλεις» περιέγραψε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Δημήτρης Παπαστεργίου, μιλώντας στην ημερίδα ECOFEST, την Κυριακή 19 Ιανουαρίου.

Αν κλείσω τα μάτια μου και προσπαθήσω να φανταστώ μια ελληνική «πράσινη» πόλη θα μείνω πολύ ώρα έτσι και δύσκολα θα μπορέσω να βρω μια τέτοια. Δεν έχουμε καταφέρει ακόμη να φτιάξουμε μια πόλη που θα πλησιάζει στα πρότυπα του Φράιμπουργκ της Γερμανίας – που είναι ένα πετυχημένο δείγμα «πράσινης» πόλης.

Πολίτες και αρχές έχουν πλέον ως νοοτροπία την «πράσινη» ανάπτυξη. Εκεί πρέπει να προσβλέπουμε ότι θα φτάσουμε! Πώς θα το καταφέρουμε:

Πρώτος άξονας,  η ενέργεια

Η παραγωγή ενέργειας αφορά και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πώς μέσα από χρηματοδοτικά εργαλεία από τις Περιφέρειες αλλά και το Υπουργείο θα μπορέσουμε να βάλουμε φωτοβολταϊκά στα σχολεία. Με σχέδιο και οργάνωση. Έτσι οι μαθητές θα μπορούν να βλέπουν, βιωματικά, σε μια οθόνη, πόση ενέργεια παράγουν, πόσες κιλοβατώρες κερδίζουν και παράλληλα πόσο διοξείδιο του άνθρακα γλυτώνουν σε σχέση με την κλασική μορφή ενέργειας.

Γιατί αυτοδιοικούνται οι Δήμοι;

https://www.syntagmawatch.gr/  15.06.2019

Χλέπας Νικόλαος-Κομνηνος 

Όταν γνωριζόμαστε με κάποιο άλλο πρόσωπο, γρήγορα φτάνουμε στην ερώτηση «που μένεις;». Η απόσταση,  τα χαρακτηριστικά, η φήμη του τόπου κατοικίας του μας βοηθά να πλησιάσουμε, να υποθέσουμε τις συνθήκες ζωής και να καταλάβουμε τον άνθρωπο που μόλις συναντήσαμε. Κινούμαστε διαρκώς, ταξιδεύουμε πολύ, μαθαίνουμε και επικοινωνούμε μέσα από έναν παγκόσμιο ιστό, όμως η καθοριστική σημασία του τόπου κατοικίας μας και των συνθηκών του για τη ζωή μας παραμένει και ίσως αυτό να το αντιλαμβανόμαστε ακόμη περισσότερο σήμερα, όπου έχουμε τόσες δυνατότητες σύγκρισης ανάμεσα σε πολλούς και διαφορετικούς τόπους.

Σημασία και λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης

Η σημασία που έχει η ιδιαιτερότητα του κάθε τόπου δεν μπορεί να εκφραστεί ικανοποιητικά στο πλαίσιο του σύγχρονου κράτους, ακόμη κι αν αυτό είναι μια φιλελεύθερη και ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία. Η αρχή της πλειοψηφίας,  η ομογενοποιητική προσέγγιση της κρατικής γραφειοκρατίας, η οργάνωση των πολιτικών κομμάτων και των ισχυρότερων φορέων της κοινωνίας των πολιτών σε εθνικό επίπεδο, τείνουν να παρακάμπτουν τις τοπικές ιδιαιτερότητες. Έτσι, η ανάδειξη αιρετών αρχών στους δήμους  προσφέρει στους πολίτες τη δυνατότητα να έχουν υπόλογες στους ίδιους τοπικές ηγεσίες που διαχειρίζονται τα ιδιαίτερα προβλήματά τους και μπορούν να ανταποκρίνονται άμεσα στις ανάγκες και τα αιτήματα των τοπικών κοινωνιών, καθώς και να τις εκπροσωπούν σε άλλους φορείς και κέντρα εξουσίας.

Η τοπική αυτοδιοίκηση,  λειτουργεί επίσης ως «σχολείο δημοκρατίας» τόσο για τους πολίτες όσο και για τα πολιτικά στελέχη που εκπαιδεύονται στη διαχείριση των κοινών σε μια μικρότερη και διαυγέστερη τοπική κλίμακα. Επιπλέον, οι δήμοι αποτελούν μια πολύτιμη δεξαμενή στελεχών για τα πολιτικά κόμματα, τα οποία μπορούν να αξιοποιήσουν πολιτικούς που έχουν δοκιμαστεί στον απαιτητικό στίβο της τοπικής διακυβέρνησης.

Μεταδημότευση για υποψηφιότητα στις Εκλογές της Αυτοδιοίκησης

Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Μου τίθεται συχνά το ερώτημα για το τι ισχύει σχετικά με την συμμετοχή στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές υποψηφίων που δεν είναι δημότες του Δήμου ή Δήμου της Περιφέρεια όπου επιθυμούν να είναι υποψήφιοι. Απαντώ: ισχύει ότι ίσχυε πάντοτε.

Αναλυτικά: Ως προς τις Δημοτικές Εκλογές ισχύει η διάταξη του άρθρου 16 του νόμου 3463/2006 το οποίο ορίζει ότι: «   "1. Επιτρέπεται η μεταδημότευση χωρίς τη συνδρομή των προϋποθέσεων της παρ. 7 του άρθρου 15, όταν πρόκειται μόνο για την υποβολή υποψηφιότητας σε δημοτικές και κοινοτικές εκλογές στους Δήμους και τις Κοινότητες των Νομών Αττικής και Θεσσαλονίκης και στους Δήμους ή τις Κοινότητες των νομών, στην περιφέρεια των οποίων υπάγεται ο Δήμος ή η Κοινότητα που ο υποψήφιος είναι ή ήταν πριν γραμμένος στα Μητρώα Αρρένων ή στα δημοτολόγια ή στους εκλογικούς καταλόγους."   2. Το δικαίωμα αυτό μπορεί να ασκηθεί από την 1η Αυγούστου του έτους διενέργειας των εκλογών μέχρι την προηγούμενη ημέρα της κατάθεσης στο αρμόδιο δικαστήριο της δήλωσης κατάρτισης των συνδυασμών. Η απόφαση μεταδημότευσης εκδίδεται υποχρεωτικά μέσα στην ίδια προθεσμία και είναι αμέσως εκτελεστή. Η απόφαση μεταδημότευσης παύει να ισχύει μετά την παρέλευση τριών (3) μηνών από την ανακήρυξη των συνδυασμών, εφόσον αυτός που μεταδημότευσε δεν ανακηρύχθηκε υποψήφιος. Σε αντίθετη περίπτωση εφαρμόζεται, κατά τα λοιπά, η παράγραφος 7 του προηγούμενου άρθρου.»

Πολιτικά κόμματα και Τοπική Αυτοδιοίκηση.

 Άρθρο του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Ολόκληρο το άρθρο http://tetradioaftodioikisis.blogspot.gr/p/blog-page_13.html

Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι θεσμικό πεδίο της πολιτικής κοινωνίας, δηλαδή του πολιτικού συστήματος. Δεν είναι φορέας της κοινωνίας των πολιτών όπως αφελώς ή δολίως κάποιοι τον εκλαμβάνουν. Αν θέλουμε η τοπική αυτοδιοίκηση να ασκεί δημόσια εξουσία πλησιέστερα στον πολίτη και κυρίως με την συμμετοχή του πολίτη στη διαμόρφωση των δημοσίων πολιτικών, πρέπει να την βλέπουμε ως πολιτικό θεσμό εξουσίας, λογοδοσίας, διαφάνειας και δημοκρατίας. Ως τέτοιος δεν μπορεί παρά να έχει άμεση σχέση με το κομματικό σύστημα. Η σχέση αυτή όμως πρέπει να είναι τέτοια που να εμπεδώσει τα παραπάνω χαρακτηριστικά της εξουσίας, της διαφάνειας και της λογοδοσίας, δηλαδή να είναι πρωτίστως μία σχέση πολιτικής αυτονομίας.

Τα πολιτικά κόμματα ως ζωντανοί και αναγκαίοι θεσμοί της πολυεπίπεδης Δημοκρατίας μας πρέπει να έχουν προγραμματικό λόγο και να διαμορφώνουν με την παιδαγωγική τους λειτουργία πολιτικό προσωπικό που μετέχει και λειτουργεί στο τοπικό και περιφερειακό πολιτικό σύστημα, στους Δήμους και τις Περιφέρειες.

Οκτώ εγγυήσεις για την Απλή Αναλογική σε Δήμους και Περιφέρειες

 Του Δημήτρη Ι. Κατσούλη

Η απλή αναλογική ως εκλογικό σύστημα το περιφερειακών και δημοτικών εκλογών είναι στο επίκεντρο του κοινού συνεδρίου ΚΕΔΕ-ΕΝΠΕ που διεξάγεται το διήμερο 18-19 Απριλίου 2018 στην Αθήνα.

Η απλή αναλογική είναι άλλωστε η αιχμή του δόρατος στο νομοσχέδιο με το οποίο επιφέρει την δική της μεταρρύθμιση στην Αυτοδιοίκηση η Κυβέρνηση και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ με το brand name « Κλεισθένης1», ομώνυμο του παλαιότερου Προγράμματος διοικητικής μεταρρύθμισης των Κυβερνήσεων Σημίτη.

Οι Δήμαρχοι και οι Περιφερειάρχες ισχυρίζονται ότι η απλή αναλογική θα διαλύσει την Αυτοδιοίκηση και θα την καταστήσει υποχείριο των μειοψηφιών  ενδεχόμενο που ίσως ενδιαφέρει την Κυβέρνηση. Από την άλλη πλευρά ο Υπουργός Εσωτερικών θεωρεί ότι η απλή αναλογική είναι μία εμβληματική προγραμματική αξία που ταυτίζεται με την δημοκρατία και συνεπώς είναι μοχλός εκδημοκρατισμού της Αυτοδιοίκησης.

Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευση προαναγγέλλει την κατάργηση της απλής αναλογικής και τη διεξαγωγή των εκλογών του 2019 με το ισχύον σύστημα. Από κοντά στην ίδια πρόθεση φαίνεται ότι συντάσσονται και άλλα κόμματα της Αντιπολίτευσης.

Προσωπικά έχω υποστηρίξει μία διαφορετική άποψη την οποία, μεταξύ των άλλων, αναπτύσσω στο ηλεκτρονικό μου βιβλίο Τομές Δημοκρατίας στην Αυτοδιοίκηση (http://tetradioaftodioikisis.blogspot.gr/2018/01/httponline.html )

Η Αυτο-Διοίκηση: σύγχρονη «ματιά»

Του Φώτη Λαμπρινίδη*

Αναδημοσίευση από:  http://www.aftodioikisi.gr

Η «Καλλικρατική» περίοδος των Δήμων, σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ανέδειξε και την κρίση εκπροσώπησης συγκεκριμένων κοινωνικών στρωμάτων και αιτημάτων εκ μέρους των αυτοδιοικητικών θεσμών και των ανθρώπων τους. Δεν είναι καιρός να «σφυρίζουμε» αδιάφορα….

Εξάλλου, οι προοδευτικές αλλαγές που απαιτούνται, από τη δική μας πλευρά έχουν «συγκεκριμένη φόρτιση», σαφή κοινωνικο-πολιτική στόχευση, που εκκινεί από συγκεκριμένο σύστημα αρχών και αξιών (Γ.Σωτηρέλης).

H Aυτοδιοίκηση για εμάς, η Αυτο-διοίκηση, έχει «διττό» χαρακτήρα: είναι ταυτόχρονα Θεσμός και Κίνημα, δεν το ξεχνάμε! Οι αιρετοί κάποιες στιγμές αντιμετωπίζουμε τις προκλήσεις όπως η υπαλληλία ενός οργανισμού, όχι ως εκφραστές αιτημάτων και ταυτοτήτων.

Θα συμφωνήσουμε με την άποψη ότι ο «Καλλικράτης», ενώ εισήγαγε αρχές της Δημοτικής Διακυβέρνησης που ενισχύουν τη διαφάνεια, τη λογοδοσία και τη συμμετοχή, ο ίδιος δημιούργησε τις οργανωτικές και λειτουργικές προϋποθέσεις, για να απομακρύνει ακόμη περισσότερο τον πολίτη από το Δήμο και τα κοινά (Kατσούλης).

Εκεί εστιάζουμε, λοιπόν: στην ανάπτυξη και την αποτελεσματικότητα της Τοπικής Δημοκρατίας, και στους τρεις πυλώνες της: περιεχόμενο της τοπικής εξουσίας, σύστημα διακυβέρνησης και κοινωνία των πολιτών.

Παράδειγμα, οι Τοπικές και Δημοτικές Κοινότητες. Η ΚΕΔΕ ούτε καν αξιολογεί την παρουσία τους! Υπήρξαν; Υπάρχουν; Χρειάζονται στην επόμενη μέρα; Στο όνομα μάλιστα της αντιμετώπισης μιας γραφειοκρατικής και χρονοβόρας διαδικασίας, προτείνει την ουσιαστική κατάργησή τους!

Για τις προοδευτικές αυτοδιοικητικές δυνάμεις, η ιεράρχηση πρέπει να είναι αντίστροφη: Ανάδειξη της Τοπικότητας, της τοπικής Ηγεσίας, της Συμμετοχής. Υλοποίηση όλων των Καλλικρατικών προβλέψεων! Ανάδειξη νέων στοιχείων, όπως ο συμμετοχικός προϋπολογισμός και η καθιέρωση δομών στους Οργανισμούς, όπως τα «Πολυδύναμα» Κέντρα Υπηρεσιών, εξακτινωμένα στις δημοτικές ενότητες.

Υπό το ίδιο πρίσμα, της αποτελεσματικότητας στο σύστημα Τοπικής Δημοκρατίας, πρέπει να προσεγγίσουμε και το ζήτημα των αλλαγών στο εκλογικό σύστημα. Προφανώς, η ανάγκη μεταρρυθμίσεων στην αυτοδιοίκηση δεν εξαντλείται με έναν εκλογικό νόμο, όμως με αυτό ακριβώς το πρόσχημα δεν μπορεί να παρακάμπτεται η αντιμετώπισή του! Πολύ δε περισσότερο, η εμμονή στο ισχύον αναχρονιστικό, σχεδόν πλειοψηφικό. Οι πολιτικές και αυτοδιοικητικές δυνάμεις που «ομνύουν» στην τοπική δημοκρατία, απαιτείται να θέσουν την πρότασή τους: τη θέσπιση αναλογικού εκλογικού συστήματος. Οι προβλέψεις του πρέπει να διασφαλίζουν τόσο -και κυρίως- τις πιθανές προγραμματικές συγκλίσεις σε τοπικό επίπεδο, όσο και την αποτελεσματικότητα στην εκτελεστική λειτουργία, την «κυβερνησιμότητα». Οι τεχνικές εφαρμογής έπονται, αρκεί να συμφωνήσουμε σ’ αυτό.

Μια κρίσιμη πτυχή είναι η δεσμευτική και αυστηρή τήρηση των συμμετοχικών διαδικασιών, η ανάδειξη των πολιτών στο «δημοτικό γίγνεσθαι». Οι δυνατότητες αυτές, μάλιστα, πρέπει να κορυφώνονται έως και τις εναλλακτικές μορφές «νομοθετικών» πρωτοβουλιών από την Τοπική Αυτοδιοίκηση (διευρυμένες κανονιστικές αρμοδιότητες), όπως ισχύει στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά του πώς θα μπορούσε να κινηθεί ο προοδευτικός χώρος  στην Αυτοδιοίκηση. Στα χρόνια της κρίσης, ο θεσμός  ανταποκρίθηκε στην κοινωνική αποστολή του, ως αποτέλεσμα της εγγύτητας με την κοινωνία. Σήμερα, αναζητά τον αναβαθμισμένο ρόλο του, όπως επιτάσσουν και οι διεθνείς τάσεις, ρόλο που πρέπει να διεκδικήσει. Αυτό απαιτεί σύγχρονο πλαίσιο αιτημάτων για την αναβάθμιση της Συμμετοχής και της Τοπικής Δημοκρατίας. Στην Ελλάδα αυτό είναι και δίδαγμα της κρίσης.

Αν οι πολιτικές προσαρμογής δίνουν ευκαιρίες σε δυνάμεις του συγκεντρωτισμού και του γραφειοκρατικού καθεστωτισμού στην Αυτοδιοίκηση να πάρουν το «πάνω χέρι», υπάρχουν και οι δυνάμεις της Τοπικής Δημοκρατίας, εδώ και στην υπόλοιπη Ευρώπη, oι οποίες καλούνται να κερδίσουν αυτή τη μάχη.

________________________________________________________________________

* O Φώτης Λαμπρινίδης είναι Δημοτικός Σύμβουλος Βόλου – Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΔΗΜΑΡ

** Το κείμενο αποτελεί ευρεία περίληψη της ομιλίας του στην ημερίδα που διοργάνωσαν το ΙΣΤΑΜΕ και το Ινστιτούτο F.Ebert, στις 18-03-2017

Η κοινωνική πολιτική στους Δήμους

Του Λάμπρου Μίχου

Πρ. Βουλευτή, Πρ. Δημάρχου Αγίας Βαρβάρας

"Η πόλη να γίνεται ένα ανοιχτό σπουδαστήριο Δημοκρατίας, δημιουργίας, συνεργασίας και φιλαλληλίας, διαφάνειας και λογοδοσίας"

"Επειδή το θέμα είναι πολύ σοβαρό, θα ήταν υπερφίαλο εκ μέρους μου να θεωρώ ότι μπορεί να καλυφθεί στο πλαίσιο μια σύντομης εισήγησης. Εν τούτοις θα προσπαθήσω να το προσεγγίσω.

Ας δούμε πρώτα πού βρισκόμαστε και ακολούθως τι μπορεί να γίνει αξιοποιώντας εφαρμόσιμες ιδέες από καλές πρακτικές. Ζούμε σε μία άνιση, άδικη και διαιρεμένη κοινωνία και όσο η κρίση θα βαθαίνει το χάσμα και η διαίρεση θα μεγαλώνουν.

Στρατιές κολασμένων, άνεργων, φτωχών, ανασφάλιστων, ανήμπορων ανθρώπων, κατατρεγμένων και απεγνωσμένων συνεχώς καταβυθίζονται στο βάραθρο του κοινωνικού αποκλεισμού.

Οι κρατικοί μανδαρίνοι αναλύουν τις στατιστικές, βλέπουν το ποσοστό των νοικοκυριών που δεν έχουν κανένα εργαζόμενο στους κόλπους τους και πάνε παρακάτω! Τι θα γίνουν όλοι αυτοί, πως θα ζήσουν…είναι μάλλον αδιάφορο.

Πολύ σοβαρό όμως είναι και κάτι άλλο! Ο φτωχός ή ο άνεργος δεν είναι απλώς ένας άνθρωπος με λιγότερα ή καθόλου λεφτά. Είναι ένας άλλος άνθρωπος, τον οποίο η πατρίδα τον αγνοεί, ο πολιτισμός τον προσπερνά, το κράτος τον συνθλίβει και η οικονομική πρόοδος τον θεωρεί περιττό. Αυτός λοιπόν θεωρεί, ως εκ τούτου, τον εαυτό του δικαιολογημένο και απολύτως νομιμοποιημένο να αμφισβητήσει τις κατεστημένες αξίες και τους κανόνες κοινωνικής συμβίωσης που εκείνος ευλαβικά τηρούσε αλλά αποδείχθηκαν γι΄ αυτόν ελάχιστα ή καθόλου χρήσιμες. Έτσι, φίλες και φίλοι επωάζεται το αυγό του φιδιού. Αυτός είναι ο κίνδυνος για τους θεσμούς και τη δημοκρατία.

Πριν ενσκήψει η παρούσα κρίση πολλοί μιλούσαν διστακτικά για κοινωνικό κράτος. Χωρίς όμως ποτέ μέχρι σήμερα να έχουμε κοινωνικό κράτος. Είχαμε σκόρπιες ασύνδετες και συχνά ατελέσφορες κοινωνικές πολιτικές. Όπως είχε ειπωθεί παλαιότερα είχαμε νησίδες προνομίων σ΄ένα πέλαγος ανεπάρκειας.

Τώρα, αν μιλήσουμε για κοινωνικό κράτος είναι σαν να κυνηγάμε μια νέα μεγάλη χίμαιρα. Από κάπου πρέπει ν΄ αρχίσουμε όμως.

Στρατηγικός και Επιχειρησιακός Σχεδιασμός των Δήμων: προγραμματισμός - στοχοθεσία

Του Τάσου Σαπουνάκη

 Οικονομολόγου- Συμβούλου Τοπικής Αυτοδιοίκησης

Αναδημοσίευση από:  http://www.citybranding.gr/

Πολλές αξιόλογες θεσμικές παρεμβάσεις που κατά καιρούς επιχειρήθηκαν στο πλαίσιο βελτίωσης της λειτουργίας της Δημόσιας Διοίκησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν κατόρθωσαν να επιφέρουν μέχρι σήμερα στη χώρα μας τα επιθυμητά αποτελέσματα εξ αιτίας της αδυναμίας ιεράρχησης των προτεραιοτήτων, της αλληλοεπικάλυψης των αρμοδιοτήτων, αλλά κυρίως λόγω της απουσίας μιας κουλτούρας συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκομένων φορέων, παρότι η αναγκαιότητα των εννοιών του προγραμματισμού και της στοχοθεσίας έχει θεσμικά αναγνωριστεί.

Πράγματι, κυρίαρχη θέση στη σύγχρονη διοικητική επιστήμη και πρακτική κατέχει η έννοια της οργάνωσης. Βασικά της στοιχεία είναι το όραμα (vision) και η αποστολή (mission). Το δε μέσο για την πραγμάτωσή τους είναι ο προγραμματισμός (planning). Ως βασική λειτουργία του management, ο προγραμματισμός θέτει τους στόχους και προσδιορίζει τους τρόπους και τις ενέργειες μέσω των οποίων αυτοί θα πραγματοποιηθούν.

Δεδομένου λοιπόν ότι οι κοινωνικές και οικονομικές ανάγκες μιας σύγχρονης κοινωνίας, όπως της ελληνικής, απαιτούν σύγχρονες μεθόδους παροχής υπηρεσιών, η εισαγωγή βασικών αρχών του management στη Δημόσια Διοίκηση και Αυτοδιοίκηση θεωρήθηκε αυτονόητη για τον κοινό νομοθέτη.

Έτσι ο Προγραμματισμός και η Στοχοθεσία «εισέβαλαν» στη Δημόσια Διοίκηση και την Αυτοδιοίκηση. Πιο συγκεκριμένα, με τους Ν. 3463/06 και 3852/10 ο Προγραμματισμός (τον οποίο αρχικά συναντούμε στη ιστορία των διοικητικών μεταρρυθμίσεων της χώρας ως «δημοκρατικό προγραμματισμό» με το ν.1622/86) καθιερώνεται ως εργαλείο σχεδιασμού και ανάπτυξης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (α΄ και β΄ βαθμού) μέσω των πενταετών Επιχειρησιακών Προγραμμάτων.

Μερικά χρόνια νωρίτερα το όραμα για μια Διοίκηση με Στόχους επιχειρείται να γίνει πραγματικότητα με το ν. 3230/04. Ωστόσο, τόσο ο Προγραμματισμός, όσο και η Στοχοθεσία δεν εμπεδώθηκαν στη διοικητική φιλοσοφία και πρακτική της χώρας μας, αν και διεθνώς αναγνωρίζεται η σχέση τους ως ουσιώδης όρος για την αποτελεσματική λειτουργία και αναπτυξιακή προοπτική της Δημόσιας Διοίκησης.

Καμίνης: Πυξίδα των μεταρρυθμίσεων η αποκέντρωση και η ενίσχυση της οικονομικής και διοικητικής αυτοτέλειας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΜΙΝΗ

ΣΤΗΝ 1η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ "ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ"

22.11.2015

Αγαπητές φίλες και φίλοι,

Σας ευχαριστώ όλους, τον κάθε έναν από εσάς, που είστε εδώ σήμερα. Στην έναρξη της 1η Ετήσιας Ολομέλειας της Αυτοδιοικητικής Παράταξης «Δικαίωμα στην Πόλη».

Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας περίπου πέντε χρόνια πριν. Στην πιο δύσκολη μεταπολιτευτική καμπή της χώρας και βεβαίως της Αθήνας. Σε μια εποχή ανατροπών, πολιτικής ρευστότητας, εναλλαγής κυβερνήσεων, μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων και ορατού κινδύνου να διαρραγεί η κοινωνική συνοχή.

Ξεκινήσαμε όμως αποφασισμένοι να αποτινάξουμε στερεότυπα, αγκυλώσεις και αδιέξοδες προκαταλήψεις του παρελθόντος και να ακολουθήσουμε ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης στον μεγαλύτερο δήμο της χώρας. Εκεί, εδώ δηλαδή, όπου συμπυκνώθηκαν οι πιο δραματικές όψεις και κληρονομιές της κρίσης, εδώ όμως απ’ όπου ξεκινούν οι τομές και οι κρίσιμες αλλαγές. Στην Αθήνα!

Και χαίρομαι πραγματικά, πολιτικά αλλά και ανθρώπινα, που στην δύσκολη και γεμάτη αντιξοότητες αυτή πορεία ήμασταν – και παραμένουμε, πιστεύω – συντονισμένοι και ενωμένοι. Ταυτοχρόνως σοβαροί, ευρηματικοί, μεθοδικοί και καινοτόμοι.

Καθένας από εσάς από το δικό του πόστο και το δικό του ρόλο ευθύνης, άλλοι με μακρά εμπειρία και αγώνες στο χώρο της ενασχόλησης με τα κοινά, άλλοι στο ξεκίνημά τους, όλοι όμως μαζί σε μια  κοινή διαδρομή με κατεύθυνση την αναβάθμιση της Αθήνας. Μακριά από ανέξοδους λαϊκισμούς, αγωνισθήκαμε για την πόλη, τους δημότες και τους κατοίκους της, για την Τοπική Αυτοδιοίκηση στο σύνολό της.

Η Αθήνα έγινε και παραμένει για όλους εμάς, μέσα σε μια δίνη πολιτικών εξελίξεων, η κεντρική πολιτική σκηνή, όπως άλλωστε πολλές φορές έχω τονίσει. Μια σταθερά που εμπιστεύτηκαν οι κάτοικοι, ανακάλυψαν και πάλι οι επισκέπτες και οι τουρίστες, έκανα έγκριτο συνομιλητή και συνεργάτη τους οικονομικοί, πανεπιστημιακοί, κοινωνικοί, επιχειρηματικοί, πολιτιστικοί φορείς, οργανισμοί και ιδρύματα. Εντός και εκτός συνόρων!  

Γίναμε εθνικοί παίκτες, παραμένοντας τοπικοί! Διεκδικώντας δυναμικά, αντί να επαιτούμε όπως συνηθιζόταν έως τότε, από μια δυσκίνητη και συχνά αναποφάσιστη κεντρική κυβέρνηση.

Πόλεις χωρίς αποκλεισμούς, ασφαλείς, ανθεκτικές και βιώσιμες

Ο στόχος 11 της νέας Ατζέντας για την Βιώσιμη Ανάπτυξη που ενέκρινε η Σύνοδος Κορυφής του ΟΗΕ.

Οι πόλεις είναι κέντρα για τις ιδέες, το εμπόριο, τον πολιτισμό, την επιστήμη, την παραγωγικότητα, την κοινωνική ανάπτυξη και πολλά άλλα. Στην καλύτερη περίπτωση τους, οι πόλεις δίνουν  τη δυνατότητα στους ανθρώπους να ευημερήσουν κοινωνικά και οικονομικά.

Ωστόσο, υπάρχουν πολλές προκλήσεις για να υπάρξουν οι πόλεις με έναν τρόπο που να συνεχίζει να δημιουργεί θέσεις εργασίας και ευημερία, χωρίς  το στράγγισμα γης και των πόρων. Στις κοινές αστικές προκλήσεις περιλαμβάνονται η συμφόρηση, η έλλειψη κεφαλαίων για την παροχή βασικών υπηρεσιών, η έλλειψη επαρκούς στέγασης και της μείωσης των υποδομών.

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι πόλεις μπορούν να ξεπεραστούν  με τρόπους που θα τους επιτρέψουν να συνεχίσουν να ευδοκιμούν και να αναπτύσσονται, βελτιώνοντας παράλληλα τη χρήση των πόρων και τη μείωση της ρύπανσης και της φτώχειας. Το μέλλον που θέλουμε περιλαμβάνει πόλεις με ευκαιρίες για όλους, με πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, την ενέργεια, τη στέγαση στις  μεταφορές και σε άλλα.

 ΟΙ ΔΕΚΑ ΣΤΟΧΟΙ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

1.       Μέχρι το 2030,διασφάλιση της πρόσβασης όλων σε επαρκή, ασφαλή και οικονομικά προσιτή στέγαση και βασικές υπηρεσίες και αναβάθμιση των παραγκουπόλεων

2.       Μέχρι το 2030, πρόσβαση σε ασφαλή, οικονομικά προσιτή, προσβάσιμη και βιώσιμα συστήματα μεταφορών για όλους, βελτίωση της οδικής ασφάλειας, ιδίως με την επέκταση των δημόσιων μεταφορών, με ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες των ατόμων που βρίσκονται σε ευάλωτη κατάσταση, οι γυναίκες, τα παιδιά, τα άτομα με αναπηρία και των ηλικιωμένων

3.       Μέχρι το 2030, να ενισχυθεί η βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς αστικοποίηση και η ικανότητα για μία συμμετοχική, ολοκληρωμένη και αειφόρο σχεδιασμό ανθρώπινη εγκατάσταση και  διαχείριση σε όλες τις χώρες

4.       Ενίσχυση των προσπαθειών για τη διαφύλαξη και την προστασία της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς του κόσμου

5.       Μέχρι το 2030, να μειωθεί σημαντικά ο αριθμός των θανάτων και ο αριθμό των ατόμων που πλήττονται και ουσιαστικά να μειωθούν οι άμεσες οικονομικές απώλειες σε σχέση με το παγκόσμιο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν που προκαλείται από καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων των καταστροφών σχετίζονται με το νερό, με έμφαση στην προστασία των φτωχών και των ανθρώπων σε ευάλωτες καταστάσεις

6.       Μέχρι το 2030, μείωση των αρνητικών κατά κεφαλήν περιβαλλοντικών επιπτώσεων των πόλεων, μεταξύ άλλων με ιδιαίτερη προσοχή στην ποιότητα του αέρα και τη διαχείριση των δημοτικών και άλλων αποβλήτων

7.       Μέχρι το 2030, παροχή καθολικής πρόσβασης σε ασφαλές, χωρίς αποκλεισμούς και προσιτή σε πράσινο και δημόσιους χώρους, ιδίως για τις γυναίκες και τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες

8.       Υποστήριξη των θετικών οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών δεσμών μεταξύ αστικών, περιαστικών και αγροτικών περιοχών μέσω της ενίσχυσης της εθνικής και περιφερειακής ανάπτυξης και του σχεδιασμού

9.       Μέχρι το 2020, να αυξηθεί σημαντικά ο  αριθμός των πόλεων και των οικισμών που υιοθετούν και εφαρμόζουν ολοκληρωμένες πολιτικές  και σχέδια για την ένταξη, την αποδοτικότητα των πόρων, τον  μετριασμό  και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, την ανθεκτικότητα στις καταστροφές, και να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν, σύμφωνα με το Πλαίσιο Σεντάι για την Μείωση του κινδύνου των Καταστροφών  2015-2030, ολιστική διαχείριση του κινδύνου καταστροφών σε όλα τα επίπεδα

10.   Υποστήριξη στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, μεταξύ άλλων μέσω της οικονομικής και τεχνικής βοήθειας, στην οικοδόμηση βιώσιμων και ανθεκτικών κτιρίων που χρησιμοποιούν τοπικά υλικά

Ο δήμαρχος Λαρισαίων σε διεθνές συνέδριο για τις «Πόλεις που Μαθαίνουν»

Αναδημοσίευση από: http://www.citybranding.gr/

Πρόσκληση από την UNESCO για συμμετοχή στο 2ο Διεθνές Συνέδριο για τις «Πόλεις που μαθαίνουν», που θα διεξαχθεί, σε λίγες ημέρες, στην Πόλη του Μεξικό, έλαβε ο δήμαρχος Λαρισαίων κ. Απόστολος Καλογιάννης.

Η πρόσκληση της UNESCO στο δήμαρχο Λαρισαίων, έρχεται ως αποτέλεσμα της σημαντικής πρωτοβουλίας που είχε ο Δήμος για τη διοργάνωση Συνεδρίου «Η πόλη που μαθαίνει», το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Λάρισα, στα τέλη Ιουνίου με τη συμμετοχή διεθνών προσωπικοτήτων από το χώρο της εκπαίδευσης ενηλίκων και της δια βίου Μάθησης και της υλοποίησης σχετικών πολιτικών, προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Μάλιστα, η UNESCO έχει ζητήσει από το δήμαρχο Λαρισαίων, να συμμετάσχει σε στρογγυλή τράπεζα με δημάρχους απ’ όλο τον κόσμο με θέμα τη δια βίου μάθηση.

Το Συνέδριο της Λάρισας και η πρόσκληση της UNESCO, θέτει πλέον το Δήμο Λαρισαίων στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χάρτη του Δικτύου μεγάλων και σημαντικών πόλεων που εκπονούν σημαντικές πολιτικές στον τομέα της δια βίου μάθησης, ως μέσο για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

Το Δήμαρχο Λαρισαίων στο συνέδριο του UNESCO θα εκπροσωπήσει ο αντιδήμαρχος κ. Δημήτρης Δεληγιάννης.

Το Αθηναϊκό στοίχημα της δημόσιας διαβούλευσης

 του Δημήτρη Αθηνάκη

Αναδημοσίευση από: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Το μεγάλο στοίχημα της Αθήνας και του δημάρχου της Γιώργου Καμίνη είναι ο μετασχηματισμός της σε σύγχρονη πρωτεύουσα. Τι σημαίνει, όμως, αυτό; Ας πάρουμε ως παράδειγμα το Βερολίνο: μία πόλη με λαμπερή ιστορία και κληρονομιά, μια πόλη τραυματισμένη· ένας αστικός ιστός, εντούτοις, φιλικότατος σε κατοίκους και επισκέπτες. Το Βερολίνο θεωρείται πρότυπο ακριβώς γιατί έχει καταφέρει να μη «στοιβάζει» τους πολίτες σε ένα σημείο, υπερφορτώνοντας τα ήδη κορεσμένα σημεία του· είναι πολλές πόλεις-γειτονιές, με σχετική αυτονομία.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, από τις 27 Μαρτίου ώς τις 9 Μαΐου, σε περίπου 45 ημέρες (!) δηλαδή, 200 κάτοικοι, φορείς και ομάδες της Κυψέλης έκαναν το θαύμα τους στη δημόσια διαβούλευση του Δήμου Αθηναίων για τη μελλοντική χρήση της πολύπαθης Δημοτικής Αγοράς, που παρουσιάστηκε σε μία έκθεση στη Φωκίωνος Νέγρη, ακριβώς απέναντι από το αναστηλούμενο κτίριο.

Αυτό αποτελούσε στοίχημα για τη δημοτική αρχή: να μπορέσει η Δημοτική Αγορά Κυψέλης να βάλει στο παιχνίδι τους πολίτες, με απώτερο στόχο το κτίριο να σταθεί, στο μέλλον, δίχως τη βοήθεια της κεντρικής διοίκησης. «Οραμα του δημάρχου είναι να γίνει η Κυψέλη ένα κέντρο-απόκεντρο, γι’ αυτό και, για ένα χρόνο, θα δοκιμάζουμε τις χρήσεις που μπορεί να έχει η Δημοτική Αγορά», λέει στην «Κ» η Αμαλία Ζέπου, αντιδήμαρχος της Κοινωνίας των Πολιτών.

Αναρωτηθήκαμε γιατί ο δήμος ξεκίνησε την ιδέα της διαβούλευσης από το συγκεκριμένο κτίριο. «Ο χαρακτήρας του κτιρίου, καθώς και το χρονοδιάγραμμα της αναστήλωσής του, μια και εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ –βέβαια, οι χρηματοδοτήσεις έχουν “παγώσει” στο μεταξύ–, μας οδήγησαν σ’ αυτή την απόφαση. Μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, εξάλλου, θα πρέπει να παραδώσουμε το τελικό business plan για το “αύριο” της Δημοτικής Αγοράς», συνεχίζει η κ. Ζέπου.

Διευκολύνοντας την ηγεσία των πόλεων : Από την διοίκηση και τον έλεγχο , στην συν-δημιουργία

Αναδημοσίευση από: http://www.citybranding.gr/

Δημοσιεύτηκε στο Massive Small από τον Kelvin Kampbell στις 9, Αυγ 2015

Την μετάφραση την επιμελήθηκε ο Λάζαρος Αγαπίδης.

Το άρθρο 5 από το “Massive Small Declaration” λέει:  «Πρέπει να αμφισβητήσουμε και να μεταρρυθμίσουμε τα άκαμπτα συστήματα διοίκησης και ελέγχου που αναστέλλουν την ικανότητα των ανθρώπων να προσαρμόσουν τον τόπο τους στις ανάγκες τους.  Αυτό εξαρτάται από νέες μορφές ηγεσίας που μπορούν να λειτουργήσουν στη διασύνδεση μεταξύ των «top-down» και των «bottom-up» συστημάτων. 

Μια νέα γενιά πολιτικών ηγετών και επαγγελματιών πρέπει να δούνε τις ευθύνες τους ως παράγοντες της αστικής αλλαγής, οικοδομώντας κοινωνικό κεφάλαιο και προωθώντας την «αυτο-οργάνωση» σε κάθε ευκαιρία. 

Στη δημόσια σφαίρα, η ευθύνη και η λογοδοσία πρέπει να ανατεθούν στα χαμηλότερα επίπεδα – αλλάζοντας ριζικά το πεδίο εφαρμογής και τον σκοπό της πρακτικής από το να λειτουργούν αντιδραστικά στο να γίνουν στρατηγικοί καταλύτες».

Σε παλαιότερες εκδόσεις του, το Εγχειρίδιο του Αμερικανικού Στρατού έγραφε: Η διοίκηση και ο έλεγχος σε μια στρατιωτική οργάνωση είναι η άσκηση της εξουσίας και της κατεύθυνσης από έναν σωστά καθορισμένο ανώτερο διοικητή πάνω από τις σχετικές δυνάμεις για την εκπλήρωση της αποστολής.  Ο όρος μπορεί επίσης να αναφέρεται σε συστήματα διοίκησης και ελέγχου σε οποιοδήποτε τυπικό "top-down" σύστημα.  Είναι, επίσης, η επικρατούσα μέθοδος για τη διαχείριση των σύνθετων αστικών συστημάτων μας.

Η διοίκηση και ο έλεγχος βασίζονται στη καθιέρωση και στη διατήρηση της εξουσίας και του ελέγχου των ανθρώπων και των αστικών διαδικασιών.  Σε πρώτη ματιά, αυτό μπορεί να ακούγεται σαν μια καλή ιδέα: σίγουρα δεν θέλουμε η συμπεριφορά των ανθρώπων ή οι διαδικασίες της αλλαγής να είναι εκτός ελέγχου.  Ωστόσο, αυτή η ιδέα της διοίκησης και του ελέγχου των ανθρώπων και των διαδικασιών φτάνει μόνο μέχρι ένα σημείο.  Κάποιοι ηγέτες χρησιμοποιούν  αυτήν την τεχνική επειδή νομίζουν ότι είναι ένας φυσικός τρόπος για να αποκτήσουν εξουσία στους υφισταμένους τους.  Άλλοι απλά δεν γνωρίζουν κάτι διαφορετικό.  Αποδεικνύεται ότι υπάρχουν τρία μειονεκτήματα με αυτή τη μέθοδο.

Πρώτα απ 'όλα, δεν αρέσει αυτή η μέθοδος στους περισσότερους ανθρώπους, ιδιαίτερα στους έξυπνους ανθρώπους, αφού αυτοί νομίζουν ότι ξέρουν περισσότερα από όλους τους άλλους, και γι’ αυτό, ενοχλούνται όταν διατάζονται να κάνουν κάτι έτσι απλά επειδή το θέλει ο προϊστάμενος.

Γιώργος Καμίνης: Οι ριζοσπαστικές λύσεις στα προβλήματα της πόλης μας θα εκκρεμούν όσο δεν θα γίνεται πραγματικότητα η μητροπολιτική διακυβέρνηση

Ο Δήμαρχος Αθηναίων Γιώργος Καμίνης, απαντώντας σε επιστολή επιχειρηματία και κάτοικου της Αθήνας αναφέρει τα ακόλουθα;

«Αρχικά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την επιστολή σας, την οποία εκλαμβάνω ως μια δημόσια κραυγή αγωνίας για την κατάσταση που καθημερινά αντιμετωπίζετε. Πιστεύω ότι δεν διακατέχεστε από πρόθεση στείρας αντιπαράθεσης και αναζήτησης ευθυνών, ούτε βεβαίως ότι σκοπεύετε να παραιτηθείτε από τον στόχο, που από κοινού θεωρώ ότι έχουμε, να βελτιώνονται συνεχώς τα κακώς κείμενα στην πόλη.

Νομίζω ότι θα παραβιάζαμε ανοιχτές θύρες, αν απλώς συμφωνούσαμε ότι δεν ζούμε σε συνθήκες κανονικότητας· και μάλιστα στην Αθήνα. Προβλήματα μεγάλα, που επί δεκαετίες σπρώχνονταν κάτω από το χαλί, ξέσπασαν βίαια με την έλευση της κρίσης. Τα χειρότερα, εύχομαι να τα έχουμε δει, όπως άλλωστε τα έχει δει στην ιστορία της σχεδόν κάθε ιστορική μεγαλούπολη.

Από τότε που ανέλαβα τον Δήμο, παλεύουμε καθημερινά σε έναν πολυμέτωπο αγώνα. Όπως πολλοί κάτοικοι, έτσι κι εσείς, έχετε κουραστεί να ακούτε τη φράση «δεν είναι δική μου αρμοδιότητα». Γι αυτό κι εγώ ξεκινώ από διαφορετική αφετηρία: “πρέπει ο καθένας να κάνει τη δουλειά του”. Την κάνει όμως; Χαίρομαι λοιπόν και δεν εξανίσταμαι που για ζητήματα τα οποία και ο λιγότερο ενημερωμένος πολίτης γνωρίζει ότι δεν είναι στην ευθύνη του δήμου, όπως το σχέδιο αστυνόμευσης, η εγκληματικότητα, η δημόσια χρήση ναρκωτικών, απευθύνεστε σε εμένα προσωπικά. Το εκλαμβάνω ως έναν τρόπο τινά έπαινο, καθώς φαίνεται πως θεωρείτε τον δήμαρχο ως τον εγγύτερο σύμμαχο και αξιόπιστο συνομιλητή σας. Σύμμαχο όμως απέναντι και στην πολυνομία, την επικάλυψη αρμοδιοτήτων, και την κατεστημένη νοοτροπία περιφρόνησης του δημόσιου χώρου.

ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΑΣΤΙΚΟΙ ΛΑΧΑΝΟΚΗΠΟΙ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΠΟΛΗ: Τοποθετώντας το αγροδιατροφικό σύστημα στην αστική ατζέντα

Ανθοπούλου Θεοδοσία

Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πάντειο Πανεπιστήμιο

Νικολαΐδου Σοφία

∆ρ. Πολεοδομίας - Χωροταξίας

Περίληψη

Η αστική γεωργία, με μακρά ιστορία και γνώριμη δραστηριότητα στον δυτικό κόσμο της «παλιάς εκβιομηχάνισης και αστικοποίησης», ανακαλύπτεται μόλις πρόσφατα στην Ελλάδα υπό τη μορφή κυρίως δημοτικών αστικών λαχανόκηπων. Η πρόσφατη οικονομική κρίση, η εντεινόμενη ύφεση της οικονομίας και οι περικοπές στις κοινωνικές παροχές που δημιουργούν ανησυχητικά φαινόμενα φτωχοποίησης των νοικοκυριών, ιδιαίτερα στα αστικά κέντρα, οδήγησαν αρκετούς ∆ήμους της χώρας στην ανάληψη τέτοιων πρωτοβουλιών. Στις πολιτικές τους προβάλλονται η ανακούφιση των δημοτών μέσω της ιδίας παραγωγής τροφίμων και η κοινωνική ένταξη ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού (άνεργοι, συνταξιούχοι, μονογονεϊκές οικογένειες, κ.ά.), χωρίς να υποστέλλονται βέβαια οι στόχοι του εξωραϊσμού και της περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Η εισήγηση αυτή αποσκοπεί στη διερεύνηση της θέσης και του ρόλου της αστικής γεωργίας στο σχεδιασμό βιώσιμων πόλεων, μέσα από τον επαναπροσδιορισμό των σχέσεων πόλης- υπαίθρου. Αναγνωρίζοντας τον πολυλειτουργικό ρόλο της γεωργίας (δηλ. ότι πέρα από την παραγωγή τροφίμων συμβάλλει επίσης και στην παραγωγή δημόσιων αγαθών, όπως τοπιακή ποικιλότητα, διατήρηση ανοικτών χώρων και αναψυχή, δημόσια υγεία, κ.ά.), τοποθετούμε τη γεωργία στην αστική ατζέντα, στο πλαίσιο μιας αγροτο-αστικής προσέγγισης του σχεδιασμού βιώσιμων πόλεων. Ο αυξανόμενος αριθμός δημοτικών αγροκηπίων που παρατηρείται πρόσφατα στην Ελλάδα επιβεβαιώνει τη δυναμική του κοινωνικού αιτήματος για (επαν)οικειοποίηση του δημόσιου χώρου και την ανάγκη επανασύνδεσης με τη φύση, τη γεωργική γη και τις αγροτικές αξίες μέσω της ιδίας παραγωγής φρέσκων κηπευτικών. Επιπλέον,  όμως, θέτει το ζήτημα της διάρκειας των εγχειρημάτων αυτών, δεδομένων τωνπολλαπλών προβλημάτων σχετικά με συγκρούσεις χρήσεων γης, πολεοδομικές και ιδιοκτησιακές εμπλοκές, πολυνομία και γραφειοκρατικές χρονοβόρες διαδικασίες κοκ.

Τα ζητήματα αυτά θα διερευνηθούν στη βάση των αποτελεσμάτων έρευνας που πραγματοποιήθηκε σε δύο δημοτικούς αστικούς λαχανόκηπους στη βόρεια Ελλάδα.

 ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ

ΤΑ ΑΝΟΙΚΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟΤΗΤΑΣ: ΤΡΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Της Λίνας Λιάκου

 Αναδημοσίευση από: http://www.symmetoxi.eu/index.php/startGR.html

Βασικός παράγοντας για την αποτελεσματικότητα της συμμετοχικής διακυβέρνησης είναι η ύπαρξη ενημερωμένων πολιτών. Η πρόσβαση των πολιτών στις πληροφορίες και τα δεδομένα που κατέχουν οι τοπικές και εθνικές κυβερνήσεις ενισχύει την έννοια της δημοκρατίας και την ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων.

Οι τοπικές διοικήσεις κατέχουν δημόσια δεδομένα για μια πληθώρα ζητημάτων (συγκοινωνιακά, πληθυσμιακά, εγκληματικότητα, υγεία, περιβάλλον) αλλά και σε σχέση με τη δική τους εσωτερική δραστηριότητα (δημοτικά τέλη, διοικητικές αποφάσεις, οργανογράμματα).

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολλή συζήτηση σε διεθνές επίπεδο για την έννοια των Ανοιχτών Δεδομένων και πιο συγκεκριμένα, των Ανοιχτών Κυβερνητικών Δεδομένων. Τα Ανοιχτά Κυβερνητικά Δεδομένα είναι μια τεράστια πηγή που έχει διερευνηθεί σε πολύ μικρό βαθμό. Από το 2009, χώρες όπως οι Η.Π.Α., η Μεγάλη Βρετανία και πολλές άλλες ανακοίνωσαν πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση του «ανοίγματος» των δημόσιων πληροφοριών προς τους πολίτες τους σε εθνικό ή σε τοπικό επίπεδο και της δημιουργίας ειδικών εφαρμογών για την αξιοποίησή τους.

Οι τομείς που τα Ανοιχτά Δεδομένα μπορούν να έχουν αξία είναι οι εξής:

Διαφάνεια στη διακυβέρνηση

Μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων

Παραγωγή καινοτόμων ιδεών

Βελτιωμένη αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών

Παραγωγή νέας γνώσης από συνδυασμό διαφορετικών πηγών δεδομένων

Το άνοιγμα των δεδομένων εκτός του ότι δημιουργεί πιο ενημερωμένους πολίτες και ενισχύει τη διαφάνεια των διαδικασιών, διαμορφώνει επίσης ένα νέο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των πολιτών. Τα δίκτυα αυτά αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της αστικής διακυβέρνησης.

Συνεργασίες τοπικών κυβερνήσεων και ιδιωτικών εταιρειών τεχνολογίας ή ακόμα και μη κερδοσκοπικών εταιρειών έχουν παραγάγει ένα πολύ μεγάλο εύρος ψηφιακών εφαρμογών σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι εφαρμογές αυτές λειτουργούν συνήθως σύμφωνα με τις αρχές του λογισμικού ανοιχτού κώδικα, που σημαίνει ότι οποιοσδήποτε θέλει, μπορεί ελεύθερα να επαναχρησιμοποιήσει ή να εξελίξει τον κώδικα σε διαφορετική εφαρμογή. Παρακάτω θα επικεντρωθούμε σε μια σειρά παραδείγματα εφαρμογών και χρήσης των Ανοιχτών Δεδομένων σε Δήμους της Μεγάλης Βρετανίας στο πλαίσιο του προγράμματος «Make it Local».

Το 2010 ο βρετανικός φιλανθρωπικός οργανισμός NESTA δημιούργησε το πρόγραμμα «Make it Local» χρηματοδοτώντας συνεργασίες δήμων με ιδιωτικές ή μη κερδοσκοπικές εταιρείες για την υλοποίηση χρήσιμων και καινοτόμων εφαρμογών με τη χρήση των Ανοιχτών Δεδομένων. Αποτέλεσμα των εφαρμογών αυτών είναι η δημιουργία ενός νέου πεδίου συνεργασίας και διαβούλευσης μεταξύ των κατοίκων της περιοχής σε μια συγκεκριμένη θεματική. Οι εφαρμογές είναι οι εξής:

TA OCΜ: ΟΜΑΔΕΣ ΔΗΜΟΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ. ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΙΣΠΑΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ

Πάνω από μισό εκατομμύριο άνθρωποι έχουν πλέον πρόσβαση σε μια πραγματική συμμετοχή στον δήμο τους

Πηγή: auditoriaciudadana.net

Έπειτα από δυο χρόνια έργου στην Πλατφόρμα Ισπανών Πολιτών για τον Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους (PACD), σας παρουσιάζουμε ένα εργαλείο για τους πολίτες στο επίπεδο των δήμων: το Παρατηρητήριο Δημοτών (OCM είναι το ισπανικό ακρωνύμιο), ένα σχήμα που αντιπαλεύει την αδιαφάνεια και ενθαρρύνει τη συμμετοχή στο πιο προσβάσιμο επίπεδο της διακυβέρνησης: τους δήμους, προκειμένου να τους καταστήσει προσβάσιμους και συμμετοχικούς από τα κάτω. Σας προωθούμε αυτή την πρόταση έχοντας ήδη πέντε παρατηρητήρια υπό λειτουργία τα οποία έχουν επιτρέψει την πραγματική συμμετοχή σε πάνω από μισό εκατομμύριο ανθρώπους στις περιοχές του Μπούργος, της Χιρόνα, της Καστελντεφέλς και της Μόγια. Και δεν θα είναι μόνο αυτές: υπάρχουν ομάδες σε αρκετούς δήμους σε διαδικασία εκμάθησης και προετοιμασία των δικών τους ιστοσελίδων για τους γείτονες και τις γειτόνισσές τους.

Το Παρατηρητήριο προτείνει τον Λογιστικό Έλεγχο Δημοτών, ενισχύοντας τον έλεγχο από τα κάτω: οι προτάσεις μας σε έναν δήμο είναι τμήμα της διαδικασίας λογιστικού ελέγχου καθώς μας δείχνουν τί είναι σημαντικό για μας και για την πόλη μας. Μια κυβερνητική ομάδα δεν ξέρει καλύτερα από μας τί χρειάζεται η κοινότητα ή η πόλη μας. Παρ’ όλα αυτά, είναι λίγοι εκείνοι που προσφέρουν στους πολίτες εργαλεία πραγματικής συμμετοχής για να καθορίζουν οι τελευταίοι τις ανάγκες τους.

Γνωρίζουμε όλοι ότι αυτή τη στιγμή οι δήμοι μας είναι αδιαφανείς˙ δεν χρειάζεται να κοιτάξουμε στα διεθνή στατιστικά που να το επιβεβαιώνουν. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί μας παρέχουν λιγότερες πληροφορίες απ’ αυτές που θα μπορούσαμε να βρούμε σε μια απλή απόδειξη πληρωμής. Και θεωρούμε ότι δεν πρέπει να επιτρέψουμε κάτι τέτοιο: είναι υποχρέωσή μας να διασφαλίσουμε ότι τα οικονομικά των δήμων θα είναι δημόσια, και γι’ αυτό τον λόγο, η δημόσια πίεση είναι αποτελεσματική.

Σας ενθαρρύνουμε να δημιουργήσετε ή να προωθήσετε το δικό σας Παρατηρητήριο Δημοτών˙ έναν ανοιχτό, οργανωμένο και αυτοδιεθυνόμενο χώρο που θα δικτυωθεί με άλλους προκειμένου να επιτύχει έναν καλύτερο έλεγχο στα οικονομικά των δήμων. Μέχρι σήμερα το μόνο που μας παρέχεται, ως επί το πλείστον, είναι αναποτελεσματικοί θεσμοί όπως τα ελεγκτικά συνέδρια ή οι συνήγοροι του πολίτη.

Το εν λόγω εργαλείο έχει επίσης έναν διεθνή προσανατολισμό και είναι διαθέσιμο σε διάφορες γλώσσες ώστε κάθε πόλη ανά τον κόσμο να μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Έχουμε αναπτύξει ένα πρόγραμμα ανοιχτού λογισμικού επειδή πραγματικά πιστεύουμε στην κουλτούρα της διαφάνειας και στην αξία της ανταλλαγής πληροφοριών.

Αν θέλουμε να αντιπαλέψουμε τη διαφθορά, να επηρεάσουμε τους κυβερνητικούς προϋπολογισμούς και να ωθήσουμε τη συμμετοχή μας πέρα από μια ψηφοφορία ανά τετραετία ... Υπάρχει καλύτερο μέρος να εκπαιδευτούμε απ’ το τοπικό επίπεδο; ... κι έπειτα, θα είμαστε ικανοί να το πάμε και πιο πέρα.

Η αλλαγή του μέλλοντός μας είναι κάπου στην επόμενη γωνία.

Η διαφάνεια ξεκινάει απ’ τους δρόμους: κουνηθείτε!