Ανοικτή Διακυβέρνηση. Η Διακήρυξη της OGP

 

H Open Government Partnership ( OGP) βασίζεται στην ιδέα ότι μια ανοιχτή διακυβέρνηση είναι πιο προσιτή, πιο ανταποκρινόμενη και πιο υπεύθυνη στους πολίτες και ότι η βελτίωση της σχέσης μεταξύ των ανθρώπων και της κυβέρνησής τους έχει μακροπρόθεσμα, εκθετικά οφέλη για όλους.

Το OGP είναι μια ευρεία εταιρική σχέση που περιλαμβάνει μέλη σε εθνικό και τοπικό επίπεδο και χιλιάδες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Μέσω της εταιρικής σχέσης, αυτές οι ισχυρές δυνάμεις συνεργάζονται για να συν-δημιουργήσουν διετές σχέδια δράσης με συγκεκριμένα βήματα – δεσμεύσεις – σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων.

Αυτό το μοναδικό μοντέλο διασφαλίζει ότι οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών ή η άμεση συμμετοχή των πολιτών διαδραματίζουν ρόλο στη διαμόρφωση και την επίβλεψη των κυβερνήσεων. Συλλογικά, περισσότερες από 4.000 δεσμεύσεις έχουν αναληφθεί παγκοσμίως.

Από την ίδρυσή του το 2011, το OGP έχει αναπτυχθεί σε 75 χώρες και 150 τοπικές δικαιοδοσίες που εργάζονται μαζί με χιλιάδες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Κάθε μέλος υποβάλλει ένα σχέδιο δράσης που δημιουργήθηκε από κοινού με την κοινωνία των πολιτών που περιγράφει συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την ενίσχυση της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της συμμετοχής του κοινού στην κυβέρνηση. 

OPEN GOVERNMENT DECLARATION

ΔΗΛΩΣΗ ΑΝΟΙΚΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ

Σεπτέμβριος 2011

Ως μέλη της Εταιρικής Σχέσης Ανοικτής Διακυβέρνησης, δεσμευμένοι στις αρχές που κατοχυρώνονται στην Οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη Σύμβαση του ΟΗΕ κατά της διαφθοράς και σε άλλα ισχύοντα διεθνή κείμενα που σχετίζονται με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη χρηστή διακυβέρνηση:

Αναγνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο απαιτούν μεγαλύτερο άνοιγμα στην κυβέρνηση. Ζητούν μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στις δημόσιες υποθέσεις και αναζητούν τρόπους για να κάνουν τις κυβερνήσεις τους πιο διαφανείς, ανταποκρινόμενες, υπεύθυνες και αποτελεσματικές.

Elisa Vigil: «Η Μαδρίτη δείχνει το δρόμο για μια σύγχρονη Τοπική Αυτοδιοίκηση»

Η Elisa Vigil είναι Περιφερειακή Σύμβουλος Μαδρίτης 

(Αναδημοσίευση από: e-ota.gr και Παραπολιτικά https://e-ota.gr/apopseis-scholia/86153/elisa-vigil-i-madriti-deichnei-to-dromo-gia-mia-sygchroni-topiki-aytodioikisi/)

Μία σύγχρονη πόλη του αύριο, είτε είναι η Αθήνα, είτε η Μαδρίτη θα πρέπει να διαθέτει στοιχεία όπως η καινοτομία και να προσφέρει στους νέους της συνθήκες τέτοιες, ώστε να είναι βιώσιμη και πράσινη. Για παράδειγμα, η Μαδρίτη καθιερώνεται πλέον ως μια παγκόσμια δύναμη στην καινοτομία και την ενέργεια της νεολαίας. Η περιοχή είναι γεμάτη από μεταρρυθμιστικά έργα που επανασχεδιάζουν το μέλλον. Πρωτοβουλίες για έξυπνες πόλεις επαναπροσδιορίζουν τη ζωή στις πόλεις, συνδυάζοντας την προηγμένη τεχνολογία με τη βιωσιμότητα, ενώ οι εξελίξεις στην πράσινη τεχνολογία και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αναδεικνύουν τη δέσμευση της Μαδρίτης για έναν καθαρότερο και πιο φωτεινό αύριο. «Προγράμματα σημαία», όπως το «Madrid Futuro», «Invest in Madrid» και η πρωτοβουλία «Madrid Investment Attraction» (MIA), προσελκύουν παγκόσμιους επενδυτές και στηρίζουν τοπικές startups σε τομείς όπως το «fintech» (η χρηματοοικονομική τεχνολογία), το «edtech» (η εκπαιδευτική τεχνολογία) και το «healthtech» (η τεχνολογία υγείας), τοποθετώντας τη Μαδρίτη σταθερά στον παγκόσμιο χάρτη της καινοτομίας.

Διοίκηση και Πολιτική στους Δήμους

Αποστολή και καθήκον της δημοτικής υπαλληλίας

Άρθρο του Δημήτρη Κατσούλη

Συχνά, μετά από τόσο χρόνια στην Αυτοδιοίκηση, ακούω την αγωνία πολλών αιρετών για την μη ανταπόκριση της δημοτικής υπαλληλίας στις απαιτήσεις τους για την επιτυχία του έργου, έτσι όπως ο καθένας το έχει πλάσει στην φαντασία του ή το έχει σχεδιάσει στην σκέψη του.

Αναλογίζομαι τι σημαίνει αυτό; Πόση αλήθεια ή πόση ψευδαίσθηση περικλείει;

Αποτιμώντας τις μεταρρυθμίσεις των τελευταίων είκοσι χρόνων, που έφεραν την πρωτοβάθμια τοπική αυτοδιοίκηση από την πολυδιάσπαση των 5.600 περίπου μικρών και επιχειρησιακά καχεκτικών κοινοτήτων στους κατά κανόνα υπερμεγέθεις  325 Δήμους του Καλλικράτη, με σταθμό τους 900 Δήμους του Προγράμματος Ι. Καποδίστριας, μπορώ «μετά λόγου γνώσεως» να υποστηρίξω ότι ο ισχυρισμός περί ανεπάρκειας της δημοτικής υπαλληλίας είναι όντως μία ψευδαίσθηση για τους ανυποψίαστους αιρετούς και ένα δάκτυλο πίσω από το οποίο κρύβονται οι ενδεχομένως υποψιασμένοι. Για να ακριβολογώ: όταν το παραγόμενο έργο δεν είναι αρκούντως αποτελεσματικό γιαυτό δεν ευθύνεται η δημοτική υπαλληλία αλλά το δημοτικό πολιτικό σύστημα και ιδίως οι ίδιοι οι αιρετοί και το περιεχόμενο της ηγεσίας τους.

Η εφαρμογή του Προγράμματος Ι. Καποδίστριας ήταν μία ευκαιρία και πάντα φέρνω στην μνήμη το παράδειγμα του επιστημονικού προσωπικού των Δήμων. Όταν το 1998 ξεκίνησε η λειτουργία των νέων ΟΤΑ του προγράμματος Ι.Καποδίστριας είχε προηγηθεί η πρόσληψη 2500 επιστημόνων για να στελεχώσουν τους νέους δήμους. Δεν πέρασε ούτε η πρώτη θητεία των νέων Δημοτικών Αρχών και πολλοί από αυτούς, κυρίως Μηχανικοί, μεταφέρθηκαν στους μεγάλους και μη συνενωθέντες Δήμους, όπου κατά κανόνα διέθεταν ήδη επιστημονικό προσωπικό. Η μεταφορά έγινε με την συναίνεση και ενίοτε την ανακούφιση των Δημοτικών Αρχών. Η Πολιτεία που είχε προτάξει την πρόσληψή τους κατά παρέκκλιση των ισχυουσών τότε διατάξεων, και είχε γιαυτό δαπανήσει μέρος των κονδυλίων για την εφαρμογή της μεταρρύθμισης, αδιαφόρησε και εντέλει ευνόησε την αποψίλωση των νέων Δήμων από το επιστημονικό προσωπικό. Οι Δημοτικές Αρχές δεν κατανόησαν την σημασία της παρουσίας του αφού η μεν στελέχωση του Δήμου με στελέχη πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και μάλιστα μη δημότες τους δεν ήταν διακύβευμα πολιτικού κόστους και εν πολλοίς τους ήταν αδιάφορο αφού για την ωρίμανση και την ένταξη των έργων στο ΕΠΤΑ ή στο τότε ΚΠΣ αρκούσε η καλή γνωριμία με τον Κρατικό Περιφερειάρχη και η συνδρομή των ιδιωτικών μελετητικών γραφείων που πάντα συνδράμουν με το αζημίωτο τους μικρούς και μεσαίους αλλά και τους μεγάλους Δήμους.

Εν τω μεταξύ η οργάνωση των Υπηρεσιών που τότε για πρώτη φορά επεκτάθηκε στο σύνολο των ΟΤΑ,  κατανοήθηκε ως τοποθέτηση «στα κουτάκια» και όχι σαν εργαλείο επίτευξης των επιχειρησιακών στόχων του Δήμου, σε καμία δε περίπτωση ως εργαλείο αναβάθμισης της ποιότητας των παρεχόμενων στους δημότες υπηρεσιών.

Η αποστολή, η οργάνωση και η λειτουργία ενός Δήμου δεν είναι ασφαλώς η περιγραφόμενη πιο πάνω νωχελική κατάσταση παρότι σε πολλές περιπτώσεις, ακόμη και μεγάλων Δήμων, είναι πραγματική.

Οι αιρετοί είναι οι φορείς της πολιτικής εντολής. Εκπροσωπούν την τοπική κοινωνία ως εντολοδόχοι και οφείλουν να διευθύνουν τις τοπικές υποθέσεις με γνώμονα το συλλογικό, δημόσιο τοπικό συμφέρον. Έχουν την ευθύνη της πολιτικής διεύθυνσης του Δήμου, δηλαδή της διαμόρφωσης και εφαρμογής δημοσίων πολιτικών που στοχεύουν στη διαχείριση των προβλημάτων της πόλης  και του τόπου.

Αντίθετα, η δημοτική υπαλληλία είναι το ανθρώπινο δυναμικό που εργάζεται για την υλοποίηση των πολιτικών που σχεδιάζουν οι αιρετοί ως εντολοδόχοι της τοπικής κοινωνίας. Η υπαλληλική σχέση επιβάλλει ασφαλώς την λειτουργία στο πλαίσιο της διοικητικής ιεραρχίας, την ανταπόκριση στην εκτέλεση των καθηκόντων με βάση το εργασιακό αντικείμενο αλλά και τις δεξιότητες, γνώσεις ή και ικανότητες που επιτάσσει η θέση τους. Επειδή η διαδρομή προς την κορυφή της ιεραρχίας είναι διαδικασία αξιολόγησης οι δημοτικοί υπάλληλοι πρέπει να επιδιώκουν διαρκώς να αυξάνουν τα εργασιακά τους προσόντα και να αναπτύσσουν τις δεξιότητες και τις γνώσεις έτσι ώστε να κατακτούν τις θέσεις ευθύνης. Αυτό σημαίνει στοιχειωδώς επαγγελματισμός και αξιοκρατία.

Ο επαγγελματισμός και η χρηστή διοίκηση είναι τα κλειδιά για την επιτυχία κάθε δημοτικής πολιτικής στην πράξη. Ιδιαίτερα σε μία εποχή που οι τεχνολογικές εξελίξεις «τρέχουν» η διαρκής επιμόρφωση, η παροχή κινήτρων για την απόκτηση γνώσεων και δεξιοτήτων, η δίκαιη και αντικειμενική αξιολόγηση και κρίση  αποτελούν κεφάλαια της ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού που χωρίς αυτά ένας Δήμος δεν μπορεί να προχωρήσει.

Ο δήμαρχος Λαρισαίων σε διεθνές συνέδριο για τις «Πόλεις που Μαθαίνουν»

Αναδημοσίευση από: http://www.citybranding.gr/

Πρόσκληση από την UNESCO για συμμετοχή στο 2ο Διεθνές Συνέδριο για τις «Πόλεις που μαθαίνουν», που θα διεξαχθεί, σε λίγες ημέρες, στην Πόλη του Μεξικό, έλαβε ο δήμαρχος Λαρισαίων κ. Απόστολος Καλογιάννης.

Η πρόσκληση της UNESCO στο δήμαρχο Λαρισαίων, έρχεται ως αποτέλεσμα της σημαντικής πρωτοβουλίας που είχε ο Δήμος για τη διοργάνωση Συνεδρίου «Η πόλη που μαθαίνει», το οποίο πραγματοποιήθηκε στη Λάρισα, στα τέλη Ιουνίου με τη συμμετοχή διεθνών προσωπικοτήτων από το χώρο της εκπαίδευσης ενηλίκων και της δια βίου Μάθησης και της υλοποίησης σχετικών πολιτικών, προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Μάλιστα, η UNESCO έχει ζητήσει από το δήμαρχο Λαρισαίων, να συμμετάσχει σε στρογγυλή τράπεζα με δημάρχους απ’ όλο τον κόσμο με θέμα τη δια βίου μάθηση.

Το Συνέδριο της Λάρισας και η πρόσκληση της UNESCO, θέτει πλέον το Δήμο Λαρισαίων στο ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χάρτη του Δικτύου μεγάλων και σημαντικών πόλεων που εκπονούν σημαντικές πολιτικές στον τομέα της δια βίου μάθησης, ως μέσο για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης.

Το Δήμαρχο Λαρισαίων στο συνέδριο του UNESCO θα εκπροσωπήσει ο αντιδήμαρχος κ. Δημήτρης Δεληγιάννης.

ΤΑ ΑΝΟΙΚΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΙΚΟΤΗΤΑΣ: ΤΡΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΛΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

Της Λίνας Λιάκου

 Αναδημοσίευση από: http://www.symmetoxi.eu/index.php/startGR.html

Βασικός παράγοντας για την αποτελεσματικότητα της συμμετοχικής διακυβέρνησης είναι η ύπαρξη ενημερωμένων πολιτών. Η πρόσβαση των πολιτών στις πληροφορίες και τα δεδομένα που κατέχουν οι τοπικές και εθνικές κυβερνήσεις ενισχύει την έννοια της δημοκρατίας και την ενεργή και ουσιαστική συμμετοχή τους στη λήψη αποφάσεων.

Οι τοπικές διοικήσεις κατέχουν δημόσια δεδομένα για μια πληθώρα ζητημάτων (συγκοινωνιακά, πληθυσμιακά, εγκληματικότητα, υγεία, περιβάλλον) αλλά και σε σχέση με τη δική τους εσωτερική δραστηριότητα (δημοτικά τέλη, διοικητικές αποφάσεις, οργανογράμματα).

Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολλή συζήτηση σε διεθνές επίπεδο για την έννοια των Ανοιχτών Δεδομένων και πιο συγκεκριμένα, των Ανοιχτών Κυβερνητικών Δεδομένων. Τα Ανοιχτά Κυβερνητικά Δεδομένα είναι μια τεράστια πηγή που έχει διερευνηθεί σε πολύ μικρό βαθμό. Από το 2009, χώρες όπως οι Η.Π.Α., η Μεγάλη Βρετανία και πολλές άλλες ανακοίνωσαν πρωτοβουλίες προς την κατεύθυνση του «ανοίγματος» των δημόσιων πληροφοριών προς τους πολίτες τους σε εθνικό ή σε τοπικό επίπεδο και της δημιουργίας ειδικών εφαρμογών για την αξιοποίησή τους.

Οι τομείς που τα Ανοιχτά Δεδομένα μπορούν να έχουν αξία είναι οι εξής:

Διαφάνεια στη διακυβέρνηση

Μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών στη λήψη αποφάσεων

Παραγωγή καινοτόμων ιδεών

Βελτιωμένη αποδοτικότητα και αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών

Παραγωγή νέας γνώσης από συνδυασμό διαφορετικών πηγών δεδομένων

Το άνοιγμα των δεδομένων εκτός του ότι δημιουργεί πιο ενημερωμένους πολίτες και ενισχύει τη διαφάνεια των διαδικασιών, διαμορφώνει επίσης ένα νέο δίκτυο σχέσεων μεταξύ των πολιτών. Τα δίκτυα αυτά αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της αστικής διακυβέρνησης.

Συνεργασίες τοπικών κυβερνήσεων και ιδιωτικών εταιρειών τεχνολογίας ή ακόμα και μη κερδοσκοπικών εταιρειών έχουν παραγάγει ένα πολύ μεγάλο εύρος ψηφιακών εφαρμογών σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι εφαρμογές αυτές λειτουργούν συνήθως σύμφωνα με τις αρχές του λογισμικού ανοιχτού κώδικα, που σημαίνει ότι οποιοσδήποτε θέλει, μπορεί ελεύθερα να επαναχρησιμοποιήσει ή να εξελίξει τον κώδικα σε διαφορετική εφαρμογή. Παρακάτω θα επικεντρωθούμε σε μια σειρά παραδείγματα εφαρμογών και χρήσης των Ανοιχτών Δεδομένων σε Δήμους της Μεγάλης Βρετανίας στο πλαίσιο του προγράμματος «Make it Local».

Το 2010 ο βρετανικός φιλανθρωπικός οργανισμός NESTA δημιούργησε το πρόγραμμα «Make it Local» χρηματοδοτώντας συνεργασίες δήμων με ιδιωτικές ή μη κερδοσκοπικές εταιρείες για την υλοποίηση χρήσιμων και καινοτόμων εφαρμογών με τη χρήση των Ανοιχτών Δεδομένων. Αποτέλεσμα των εφαρμογών αυτών είναι η δημιουργία ενός νέου πεδίου συνεργασίας και διαβούλευσης μεταξύ των κατοίκων της περιοχής σε μια συγκεκριμένη θεματική. Οι εφαρμογές είναι οι εξής:

ΧΑΡΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΣΤΗΝ «ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ»

Αναδημοσίευση από: ΠΟΛΕΙΣ & ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ (Citybranding.gr)

Η «κοινωνία της γνώσης» δημιουργεί νέα δεδομένα και νέες ευκαιρίες για την ανάπτυξη, την ευημερία και την ποιότητα ζωής. Οι νέες τεχνολογίες αλλάζουν τον τρόπο εργασίας, διασκέδασης, επικοινωνίας και συναλλαγής, μεταλλάσσοντας τις βάσεις του οικονομικού ανταγωνισμού. Αποτελούν εργαλείο για τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, δημιουργούν νέες δεξιότητες και την ανάγκη συνεχούς μάθησης και μεταβολής του εκπαιδευτικού συστήματος. Παράλληλα, επιτρέπουν τη βελτίωση των υπηρεσιών στην υγεία, την πρόνοια, το περιβάλλον, τις μεταφορές και συμβάλλουν στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οι Δημοτικές αρχές έχουν την υποχρέωση να εξασκούν πολιτικές και οι πολίτες να διεκδικούν.

Η «Κοινωνία της γνώσης» που διαμορφώνεται, πρέπει να είναι μια κοινωνία για όλους, χωρίς κινδύνους ανισοτήτων όπως η ψηφιακή διαίρεση, όπου διαφυλάσσονται τα δικαιώματα του πολίτη, καθώς και η ελευθερία έκφρασης και πληροφόρησης.

Στα πλαίσια αυτά το Δίκτυο ΙΚΑΡΟΣ ( Διαδημοτική συνεργασία Δήμων Κρήτης και νησιών του Αιγαίου για θέματα πληροφορικής και επικοινωνιών http://www.ikarosnetwork.gr/ ) επεξεργάσθηκε και υιοθέτησε Καταστατικό χάρτη υποχρεώσεων των Δημοτικών αρχών έναντι των πολιτών στην "κοινωνία της γνώσης".